در سرودهٔ « مرد نقّال – آن صدایش گرم / نایش گرم/ آن سکوتش ساکت و گیرا/ و دمش، چونان حدیث آشنایش گرم – راه می رفت و سخن میگفت /»،
در ترکیب « صدایش گرم»، کدام آرایهٔ ادبی وجود دارد؟
واژههای «نای» و «دم» کدام آرایهٔ ادبی را ایجاد کرده است؟