سؤال ۳۸، فارسی ۳، دی ۱۴۰۱

وظیفهٔ روزی به خطای مُنکَر نبُرَد.

این عیار مهر و کین مرد و نامرد است

امروز خورشید در دشت، آیینه‌دار من و تو

عشق هرکسی را به خود راه ندهد و به همه جایی مأوا نکند.

پامان به ده باز نشده بود و در شهر دست و پا گیر نشده بودیم.

پشت دستم را داغ کردم که تا من باشم دیگر پیرامون ترفیع رتبه نگردم.