الف
پردهٔ ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفهٔ روزی به خطای مُنکَر نبُرد.
۱ نمره
معنی هریک از ابیات و عبارات زیر را به نثر روان بنویسید.
پردهٔ ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفهٔ روزی به خطای مُنکَر نبُرد.
در همان بحبوحهٔ بخور بخور منظرهٔ زوال غاز خدابیامرز، مرا به یاد بیثباتی فلک بوقلمون انداخت.
توپخانه شروع کرده بود و صدای مهیب آن، صدای کودکانه اما خشک کلاش را در خود هضم میکرد.
چه استبعادی دارد که روزی خاطراتی از سفر ماه هم بنویسم!