سؤال ۲۴، فارسی ۳، شهریور ۱۴۰۱

بیت «آنجا در آن برزخ سرد، در کوچه‌های غم و درد/ غیر از شب آیا چه می‌دید، چشمان تار من و تو؟»، آرایهٔ «جناس» دارد یا «تضاد»؟

در سرودهٔ «ناگهان انگار بر لب آن چاه سایه‌ای را دید/ او شغاد آن نابرادر بود» کاربرد آرایهٔ ادبی «ایهام» مشهود است یا «اغراق»؟

آرایهٔ بارز بیت «همه غیبی تو بدانی، همه عیبی تو بپوشی/ همه بیشی تو بکاهی، همه کمّی تو فزایی»، «تضمین» است یا «تلمیح»؟