سؤال ۳۷، فارسی ۳، خرداد ۱۴۰۲

در متنِ «ناله‌های گریه‌آلود آن روح دردمند و تنها را می‌شنوم. ناله‌های گریه‌آلود آن امام راستین و بزرگم را که همچون این شیعهٔ گمنام و غریبش، در کنار آن مدینهٔ پلید و در قلب آن کویر بی‌فریاد، سر در حلقوم چاه می‌بُرد و می‌گریست.» منظور از «امام راستین و بزرگ» و «شیعهٔ گمنام و غریب»، به‌ترتیب، چه کسانی است؟