سؤال ۴۱، فارسی ۳، خرداد ۱۴۰۳

شش دانگ حواسم پیش مصطفی است. $(۰/۲۵)$

عشق، هر کسی را به خود راه ندهد. $(۰/۲۵)$

نی حدیث راه پرخون می‌کند $(۰/۵)$

سیاووش را تنگ در بر گرفت $(۰/۵)$

از شامّهٔ قوی شما تشخیص بوی حمله، غریب نیست. $(۰/۵)$

من می‌روم سوی دریا، جای قرار من و تو $(۰/۵)$

دست انابت به امید اجابت به درگاه حق بردارد. $(۰/۷۵)$

پنهان مکن آتش درون را / زین سوخته جان شنو یکی پند $(۰/۷۵)$