سؤال ۵، فارسی ۳، خرداد ۱۴۰۳

مهمان‌ها سخت در (محضور- محظور) گیر کرده و تکلیف خود را نمی‌دانند.

از آن همه زیبایی‌ها و لذّت‌ها و (نشئه- نشعه)ها سرشار از شعر و خیال می‌شدم.

تو نمایندهٔ فضلی، تو سزاوار (ثنایی- سنایی).