سؤال ۳۶، فارسی ۳، خرداد ۱۴۰۴

در متن:«معلّم برای ما سرمشق‌هایی تازه انتخاب کرده بود که بر بالای آنها عبارت«میهن، سرزمین نیاکان، زبان ملّی» به چشم می‌خورد. این سرمشق‌ها که به گوشهٔ میزهای تحریر ما آویزان بود چنان می‌نمود که گویی در چهار گوشهٔ اتاق، درفش ملّی ما را به اهتزاز درآورده باشند.»
چرا راوی داستان، سرمشق‌ها را همچون درفش ملّی می‌داند؟