سؤال ۶، فارسی ۳، شهریور ۱۴۰۴

توپخانه شروع کرده بود و صدای محیب آن، صدای کودکانه امّا خشک کلاش را در خود هضم می‌کرد.

در کمرکش دوازده حلقوم و کتل و گردنهٔ یک دوجین شکم و روده مراحل مضق و بلغ و هضم و تحلیل را پیموده.

غرق در این دریای سبزه معلّقی که بر آن مرغان الماس پرَ، ستارگان زیبا و خاموش، تک تک از غیب سر می‌زنند.