دو بیت زیر، بیانگر کدام محدودیت انسانی است؟ندارد راه فکرم روشنایی/ ز لطفت پرتوی دارم گدایینتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی/ نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی
ناتوانی عقل انسان ۰/۵