سوال ۱۴۷ کنکور ارشد مهندسی مکانیک ۱۴۰۲

تشخیص هوای منشأگرفته از مخزن آلوئولی

حجم باقی‌مانده هوایی است که پس از بازدم حداکثری در ریه می‌ماند. حجم ذخیرهٔ بازدمی هوایی است که پس از یک بازدم معمولی، به‌طور اضافی خارج می‌شود. این دو، بخش‌های مجاور مخزن گاز آلوئولی ریه‌اند؛ بنابراین غلظت متوسط اکسیژن آن‌ها نزدیک‌تر است: گزینهٔ ۴. رابطهٔ حجمی آن‌ها چنین است:

هوای جاری دمی و ذخیرهٔ دمی، هوای ورودی جو با اکسیژن نسبتاً زیاد هستند. هوای مخلوط جاری بازدمی شامل گاز فضای مردهٔ راه‌های هوایی با اکسیژن بیشتر و گاز آلوئولی با اکسیژن کمتر است. هنگام خروج هوای ذخیرهٔ بازدمی، گاز ابتدایی فضای مرده قبلاً خارج شده است؛ ازاین‌رو این هوا، مانند حجم باقی‌مانده، نمایندهٔ بهتری از گاز آلوئولی است. تعریف حجم‌های ریوی

• ۱ و ۲: هوای ورودی را پیش از اختلاط با مخزن آلوئولی و تبادل گاز توصیف می‌کنند.
• ۳: نزدیک‌ترین گزینهٔ انحرافی است، اما اختلاط با هوای فضای مرده میانگین اکسیژن آن را افزایش می‌دهد.

مقایسه دربارهٔ غلظت اکسیژن است، نه تعداد کل مولکول‌های اکسیژن؛ حجم‌های متفاوت گاز می‌توانند ترکیب مشابهی داشته باشند.

نکتهٔ کنکوری: گاز انتهای بازدم، نسبت به میانگین کل یک بازدم جاری، شباهت بیشتری به گاز آلوئولی دارد.