سوال ۲۸ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۲

پاسخ: گزینهٔ ۳ — دوستدار ستایش بودن زمامداران (rulers' fondness for praise).

در اخلاق زمامداری امام علی (Imam Ali's ethics of authority)، میل به ستایش، خودبزرگ‌بینی را تقویت می‌کند و زمامدار را پذیرای تملق می‌سازد. رهبری شایسته به فروتنی و فراهم کردن امکان نقد صریح نیاز دارد.

عبارت تعیین‌کننده، «از پست‌ترین حالات زمامداران در نزد صالحان» است. این تعبیر، میل زمامدار به ستایش را مشخص می‌کند؛ پرسش صرفاً فهرستی از رفتارهای اداری نامطلوب نمی‌خواهد.

• گزینهٔ ۱ — عدم بردباری: به تحمل هیجانی در مواجهه با خشم رهبر مربوط است. اگر سؤال دربارهٔ صبر در این تعامل بود، تناسب داشت؛ تعبیر حاضر، علاقهٔ زمامدار به ستایش را هدف می‌گیرد.
• گزینهٔ ۲ — نداشتن خیرخواهی (absence of goodwill): به بی‌توجهی به صلاح امت و وظیفهٔ خیرخواهی مربوط است. اگر نیت خیر نسبت به مردم پرسیده می‌شد، مناسب بود؛ اما با میل به تحسین یکی نیست.
• گزینهٔ ۴ — مشورت نخواستن (failure to consult): به حذف دیگران از رایزنی و خطر تصمیم‌گیری یک‌جانبه مربوط است. این گزینه برای پرسش دربارهٔ شورا (consultation) مناسب بود، نه نگرش زمامدار به سخن تملق‌آمیز.

نکتهٔ کنکوری: تعبیر آزمونی «پست‌ترین حالت زمامداران» ← ستایش‌دوستی را از تکالیف مستقلِ بردباری، خیرخواهی و مشورت جدا نگه دارید.