سؤال ۱۸، فارسی ۳، خرداد ۱۴۰۰

مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد / غنچهٔ خاموش بلبل را به گفتار آورد (اسلوب معادله / حسن تعلیل)

یکی تازی‌ای برنشسته سیاه / همی خاک نعلش برآمد به ماه (تناقض / اغراق)

صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب / تا شد تهی از خویش و نی‌اش نام نهادند . (تشخیص/ تضمین)

همگنان خاموش/ گرد بر گردش به کردار صدف بر گرد مروارید/ پای تا سر گوش (جناس همسان / تشبیه)