سؤال ۱۹، فارسی ۳، خرداد ۱۴۰۰

با توجّه به سرودهٔ «آن‌گاه که پاهایم می روند و بازمی‌گردند/ نان را، هوا را، روشنی را، بهار را، از من بگیر/ اما خنده ات را هرگز/ تا چشم از دنیا نبندم»