سؤال ۴، فارسی ۳، دی ۱۴۰۳

بچّه‌ها هم که انگار از دستش (ذلّه- زلّه) شده بودند، تکبیر گفتند.

وقتی قومی به اسارت دشمن درآید و (مغلوب- مقلوب) و مقهور بیگانه گردد...

ارمیا و مصطفی دوباره (مبحوت- مبهوت) به سهراب نگاه می‌کردند.