موتورهای القایی: لغزش، پخش توان، قانون گشتاور–لغزش و راهاندازی با روتور قفلشده
مدل کامل تکفاز ماشین القایی سهفاز — سرعت سنکرون، لغزش و سرعت لغزش، تقسیم توان فاصلهٔ هوایی به نسبت 1 : s : (1−s)، قانونهای گشتاور–لغزش تونن و نرمالیزه (کلاس) همراه با اثر مقاومت روتور، و گشتاور راهاندازی از دادههای آزمایش روتور قفلشده.
کارت مفهوم کنکور ارشد مهندسی برق
اهمیت
۰/۵
۱. ایدهٔ اصلی و دامنهٔ بحث
ماشین القایی (آسنکرون) سهفاز پرکاربردترین ماشین صنعت است. جریانهای سهفاز متعادل استاتور یک میدان مغناطیسی دوار پدید میآورند که با سرعت سنکرونns در فاصلهٔ هوایی میچرخد. این میدان از روی هادیهای روتور عبور میکند، در آنها نیروی محرکهٔ الکتریکی و جریان القا میکند (فارادی)، و برهمکنش این جریانهای روتور با میدان، گشتاور تولید میکند. نکتهٔ اساسی این است که روتور باید کندتر از میدان بچرخد (n<ns) تا حرکت نسبی وجود داشته باشد — از همین رو آسنکرون نامیده میشود. این عقبماندگی نسبی همان لغزشs است.
همهٔ مشخصات عملکرد حالت دائمی — جریانها، پخش توان، تلفات، گشتاور — از یک مدار معادل تکفاز به دست میآید که در آن بار مکانیکی روتور به صورت یک مقاومت وابسته به لغزشR2′/s ظاهر میشود. این ماشین به صورت ژنراتور القایی (s<0، چرخاندهشده با سرعتی بالاتر از ns) و به صورت ترمز (s>1) نیز کار میکند.
۲. کمیتها و فرمولهای کلیدی
سرعت سنکرون (که در آن p = تعداد قطبها و f = فرکانس تغذیه بر حسب هرتز است):
ns=p120f[rpm],ωs=602πns=p4πf[rad/s].
لغزش و فرکانس القایی روتور (فرکانس لغزش):
s=nsns−n,n=(1−s)ns,f2=sf.
در رابطهٔ ωs=4πf/p، p تعداد قطبها است. اگر همین سرعت بر حسب جفتقطبPp=p/2 نوشته شود، به صورت ωs=2πf/Pp درمیآید — هرگز تعداد قطبها را به جای تعداد جفتقطبها قرار ندهید (این کار ωs را نصف و همهٔ گشتاورها را دو برابر میکند).
سرعت لغزش. سرعت میدان استاتور نسبت به روتور سرعت لغزش است و در واقع همان لغزش در لباسی دیگر است:
ωsl=ωs−ωm=sωs,nsl=ns−n=sns⟹s=ωsωsl.
بنابراین عبارتی مانند «میدان با سرعت ωsl رادیان بر ثانیه نسبت به محور حرکت میکند» مستقیماً s را میدهد (بر حسب رادیان مکانیکی بر ثانیه)، به شرط آنکه ωs=4πf/p معلوم باشد.
مدار معادل تکفاز (روتور ارجاعشده به استاتور): شاخهٔ استاتور R1+jX1، یک شاخهٔ موازی مغناطیسکنندگی Rc∥jXm، و شاخهٔ روتور ارجاعشده R2′/s+jX2′. نکتهٔ ظریف این است که تکمقاومت R2′/s به تلفات مسی واقعی روتورR2′ بهاضافهٔ یک مقاومت بار مکانیکی تجزیه میشود:
sR2′=R2′+R2′s1−s.
پخش توان. اگر I2′ جریان ارجاعشدهٔ روتور باشد، توان فاصلهٔ هوایی (توان الکترومغناطیسی)، تلفات مسی روتور و توان مکانیکی تولیدشده عبارتاند از
توجه کنید که Tmaxمستقل از R2′ است؛ فقط لغزشی که این گشتاور در آن رخ میدهد متناسب با R2′ تغییر میکند.
قانون نرمالیزهٔ گشتاور–لغزش (فرمول کلاس). تقسیم Td بر Tmax ولتاژ و راکتانسها را حذف میکند؛ آنگاه کل منحنی با دو عدد Tmax و sm≡smaxT مشخص میشود. با a=Rth/R2′:
(رابطهٔ نخست ناحیهٔ خطی و پایدار و رابطهٔ دوم ناحیهٔ هذلولی و ناپایدار است.) پس در سرعت ثابت و در ناحیهٔ عادی لغزش کم، گشتاور با R2′ نسبت عکس دارد، در حالی که در لغزش زیاد (راهاندازی) با R2′ نسبت مستقیم دارد. با قرار دادن s=1 گشتاور راهاندازی به دست میآید:
TmaxTst=1+sm22sm,
که به ازای sm=1 بیشترین مقدار خود (Tst=Tmax) را دارد.
ناوردایی نسبت به مقاومت روتور. در قانون گشتاور تونن، R2′ و s فقط به صورت نسبت R2′/s ظاهر میشوند (به طور دقیق، چه با Rth و چه بدون آن). بنابراین تغییر مقاومت مدار روتور از R2′ به kR2′ منحنی را در امتداد محور لغزش با ضریب k میکشد: همان گشتاور اکنون در لغزش زیر رخ میدهد:
snew=ksold,sm,new=ksm,old,Tmaxunchanged.
آزمایش روتور قفلشده (روتور ساکن) و کمیتهای راهاندازی. در حالت سکون s=1 است و شاخهٔ روتور R2′+jX2′ میشود که آنقدر از Xm کوچکتر است که از شاخهٔ مغناطیسکنندگی (و تلفات هسته، در ولتاژ کاهشیافتهٔ آزمایش) صرفنظر میشود. با مقادیر تکفاز آزمایش Vbr و Ibr و توان سهفاز Pbr:
چون در s=1 هیچ توان مکانیکی تولید نمیشود، تمام توان فاصلهٔ هوایی تلفات مسی روتور است و بهسادگی برابر است با توان اندازهگیریشده منهای تلفات مسی استاتور:
این آزمایش در ولتاژ کاهشیافته انجام میشود. در فرکانس یکسان امپدانس حالت سکون تغییر نمیکند، پس جریان متناسب با ولتاژ و هر توان و گشتاور متناسب با مجذور آن تغییر میکند:
مقاومت استاتور از اندازهگیری در پایانهها.R1 از یک اندازهگیری DC بین دو پایانهٔ خط، یعنی Rtt، به دست میآید؛ تعبیر آن به نوع اتصال بستگی دارد.
اتصال استاتور
مسیر بین دو پایانه
مقاومت سیمپیچ هر فاز
جریان فاز
ستاره (Y)
دو سیمپیچ سری
R1=2Rtt
Iph=IL
مثلث (Δ)
یک سیمپیچ موازی با دو سیمپیچ سری
R1=23Rtt
Iph=3IL
در هر دو حالت، کل تلفات مسی استاتور بر حسب کمیتهای خط به یک عبارت واحد ساده میشود:
Pcu,s=3Iph2R1=23IL2Rtt.
۳. روش — حل مسائل ماشین القایی
ns و s را به دست آورید.f (از منبع تغذیه، یا از ω=2πf در شکل موج جریان) و p را بخوانید؛ ns=120f/p و s=(ns−n)/ns را محاسبه کنید. یک وارسی سریع: روتور جریانی با فرکانس f2=sf حمل میکند. اگر داده به جای سرعت محور، یک سرعت نسبی (سرعت لغزش) باشد، مستقیماً از s=ωsl/ωs استفاده کنید.
مشخص کنید منظور از توان «دریافتی/ورودی» چیست.توان فاصلهٔ هواییPag توانی است که از فاصلهٔ هوایی عبور میکند (پس از کسر تلفات مسی استاتور و تلفات هسته). اگر مسئله بگوید ماشین توان P را «دریافت میکند» و از تلفات استاتور/هسته صرفنظر شده باشد، آنگاه Pag=P.
با نسبت 1:s:(1−s). تقسیم کنید. بیدرنگ بنویسید Pcu,r=sPag و Pmech=(1−s)Pag. توان خروجی محور برابر Pmech منهای تلفات اصطکاک و تهویه است. اگر به جای آن، تلفات روتور (یا توان تولیدشده) کمیت دادهشده باشد، رابطه را وارون کنید: Pag=Pcu,r/s.
در صورت نیاز سمت استاتور را اضافه کنید.Pin=Pag+Pcu,s+Pcore با Pcu,s=3I12R1؛ توان ورودی از پایانهها Pin=3VLILcosφ=3VphIphcosφ است. پیش از به توان دو رساندن هر چیز، بررسی کنید که جریان دادهشده جریان فاز است یا خط، و مقاومت دادهشده مقاومت هر فاز است یا مقاومت پایانه به پایانه (جدول بالا)؛ تلفاتی که داده نشده باشد (هسته، اصطکاک) صفر در نظر گرفته میشود.
پرسشهای گشتاور / منحنی. برای یک نقطهٔ کار منفرد از Td=Pag/ωs استفاده کنید، یا معادل تونن را بسازید و قانون گشتاور–لغزش را به کار ببرید؛ برای بررسی گشتاور شکست و اثر مقاومت روتور از smaxT و Tmax استفاده کنید.
پرسشهای نسبتی («چند برابر…»). وقتی فقط سرعتها داده شدهاند — سرعت کار و سرعت گشتاور بیشینه — به هیچ پارامتر مداری نیاز نیست: هر دو را به لغزش تبدیل کنید، فرمول کلاس را برای هر حالت بنویسید و بر هم تقسیم کنید تا Tmax حذف شود. برای تغییر مقاومت روتور با ضریب k، به جای sm مقدار ksm را بگذارید و Tmax را ثابت نگه دارید. اگر در هر دو حالت s≪sm باشد، از میانبر T∝V2s/R2′ استفاده کنید.
گشتاور راهاندازی از آزمایش روتور قفلشده. (i) مقاومت پایانهها را به R1 تبدیل کنید؛ (ii) Pag=Pbr−3Ibr2R1؛ (iii) اگر فرکانس یکسان است، در (Vrated/Vtest)2 ضرب کنید؛ (iv) بر ωs=4πf/p تقسیم کنید.
۴. مثالهای کوتاه حلشده (ساختگی)
مثال A — تقسیم توان و گشتاور در یک نقطهٔ کار
یک موتور القایی سهفاز ۶ قطبی، ۶۰ هرتز با سرعت n=1140 rpm کار میکند و توان فاصلهٔ هوایی آن Pag=5kW است (از تلفات استاتور و هسته صرفنظر میشود).
سرعت سنکرون و لغزش:
ns=6120⋅60=1200rpm,s=12001200−1140=0.05.
تقسیم توان (1:s:(1−s)):
Pcu,r=0.05⋅5000=250W,Pmech=0.95⋅5000=4750W.
گشتاور تولیدشده (ωs=2π⋅1200/60=125.7rad/s):
Td=ωsPag=125.75000≈39.8N⋅m.
همین گشتاور از سمت محور نیز به دست میآید: ωm=0.95⋅125.7=119.4rad/s و Pmech/ωm=4750/119.4≈39.8N⋅m — یک وارسی سازگاری مفید.
مثال B — توان فاصلهٔ هوایی و توان ورودی از سرعت لغزش
یک موتور ۴ قطبی، ۵۰ هرتز با اتصال مثلث دارای مقاومت سیمپیچ استاتور 0.5Ω در هر فاز است. در یک بار معین، میدان استاتور با سرعت 2π رادیان بر ثانیه نسبت به روتور حرکت میکند، تلفات مسی روتور 600 وات و جریان فاز استاتور 12 آمپر است. از تلفات هسته صرفنظر میشود.
جریان دادهشده خودْ جریان فاز بود، پس اتصال مثلث به ضریب 3 نیازی ندارد. اگر 12 آمپر جریان خط بود، Iph=12/3 میشد و تلفات استاتور فقط 72 وات بود.
مثال C — گشتاور راهاندازی از آزمایش روتور قفلشده
یک موتور ۶ قطبی، ۵۰ هرتز، ۳۸۰ ولت با اتصال ستاره، با روتور قفلشده در ۹۵ ولت (خط) و ۵۰ هرتز آزمایش میشود: 15 آمپر و 1350 وات میکشد. مقاومت بین دو پایانهٔ استاتور 1.6Ω است.
یک موتور روتور سیمپیچیشدهٔ ۶ قطبی، ۵۰ هرتز (ns=1000 rpm) گشتاور بیشینهٔ خود را در 800 rpm تولید میکند و با سرعت 960 rpm در حال کار است. سپس مقاومت مدار روتور سه برابر میشود و بقیهٔ شرایط تغییر نمیکند.
در همان سرعت، گشتاور به T′/T=5.2/15.07≈0.345≈31 کاهش مییابد؛ دقیقاً همان چیزی که قاعدهٔ لغزش کم T∝1/R2′ پیشبینی میکند. در مقابل، گشتاور راهاندازی افزایش مییابد:
و اگر گشتاور بار تغییر نکند، موتور در snew=3⋅0.04=0.12، یعنی 880 rpm، به تعادل میرسد.
۵. حالتهای متداول و موارد خاص
روتور سیمپیچیشده (کنترل با مقاومت روتور). افزودن مقاومت خارجی به روتور R2′ را افزایش میدهد: چون smaxT∝R2′ ولی Tmax تغییر نمیکند، کل منحنی گشتاور به سمت لغزشهای بالاتر جابهجا میشود — این کار گشتاور راهاندازی را تقویت میکند (با راندن smaxT→1)، جریان هجومی را محدود میکند و کنترل سرعتی ابتدایی فراهم میآورد. روتور سیمپیچیشده را میتوان از بیرون نیز تغذیه کرد یا توان آن را بازیافت کرد (بازیافت انرژی لغزش، ژنراتور القایی دوسو تغذیه).
ناحیههای کار بر حسب لغزش.0<s<1: موتوری. s<0 (چرخاندهشده با سرعتی بالاتر از ns): ژنراتور القایی — علامت Pag و Pmech عوض میشود. s>1 (روتور در جهت عکس چرخانده میشود): ترمز جریان مخالف (پلاگینگ)، با تلفات زیاد از نوع R2′.
آزمایشهای استاندارد. بیباری: s→0 پس R2′/s→∞ (شاخهٔ روتور باز) ← Xm,Rc و تلفات چرخشی را میدهد؛ روتور قفلشده: s=1 ← R1+R2′,X1+X2′ و، از طریق Pbr−3Ibr2R1، توان فاصلهٔ هوایی راهاندازی و گشتاور راهاندازی را میدهد.
مقیاسبندی با ولتاژ و فرکانس. در فرکانس ثابت و لغزش ثابت، هر جریان متناسب با V و هر توان و گشتاور (از جمله Tst و Tmax) متناسب با V2 تغییر میکند؛ sm تغییر نمیکند. به همین دلیل راهاندازی ستاره–مثلث گشتاور راهاندازی را به 31 و سرِ x اتوترانسفورماتور آن را به x2 کاهش میدهد. اگر آزمایش روتور قفلشده در فرکانسی متفاوت انجام شده باشد، پیش از استفاده، راکتانسها را با نسبت فرکانسها مقیاس کنید.
مقاومت روتور در سرعت ثابت در برابر لحظهٔ راهاندازی. افزایش R2′ گشتاور را در هر لغزشی کمتر از نقطهٔ تقاطع منحنی قدیم و جدید، یعنی s<smsm′ (ناحیهٔ عادی کار)، کاهش و بالاتر از آن نقطه افزایش میدهد. بنابراین گشتاور راهاندازی (s=1) فقط تا زمانی افزایش مییابد که smsm′<1 باشد؛ راندن sm′ به مقادیری بسیار بزرگتر از ۱ دوباره آن را کاهش میدهد.
مدار تقریبی. انتقال شاخهٔ مغناطیسکنندگی به پایانهها (یا صرفنظر از R1,X1) محاسبهٔ دستی را ساده میکند؛ برای لغزش کوچک و Xm بزرگ قابل قبول است.
روتورهای میلهعمیق / دوقفسهای.R2′ مؤثر با فرکانس روتور (f2=sf) افزایش مییابد و بدون مقاومت خارجی، گشتاور زیاد در راهاندازی و تلفات کم در نزدیکی سرعت نامی به دست میدهد.
تلهٔ رایج: تلفات مسی روتور کسری از توان فاصلهٔ هوایی است، نه از توان ورودی: Pcu,r=sPag، نهsPin. به همین ترتیب، مقاومت مکانیکی R2′(1−s)/s توان تولیدشده(1−s)Pag را حمل میکند که تا پیش از کسر تلفات اصطکاک و تهویه هنوز توان خروجی محور نیست. و همواره در Td=Pag/ωs از سرعت مکانیکی سنکرونωs=4πf/p استفاده کنید — تقسیم بر ωmواقعی در این رابطه اشتباه کلاسیک است (این ترکیب Pag/ωm را میدهد که گشتاور نیست).
نکتهٔ کنکوری: سه میانبر بیشتر پرسشهای عددی را پوشش میدهد. (1) Pag=Pcu,r/s — و «سرعت نسبی میدان و روتور» همانsωs است. (2) در ناحیهٔ لغزش کم T∝V2s/R2′ است، پس در سرعت ثابت، تغییر مقاومت روتور با ضریب k گشتاور را با ضریب 1/k تغییر میدهد، در حالی که در گشتاور ثابت، لغزش را با ضریب k تغییر میدهد. (3) در حالت سکون Tst=(Pbr−3I2R1)/ωs است که در (Vrated/Vtest)2 ضرب میشود — با R1=Rtt/2 برای سیمپیچ ستاره و ωs=4πf/p که در آن p تعداد قطبها است.