سوال ۲۶ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۳

پاسخ: گزینهٔ ۳ — تجسم اعمال (embodiment of deeds) و عفو سازنده (constructive pardon).

در چارچوب مدیریت اسلامی برای کنترل در سازمان آخرت‌گرا (organization oriented toward the hereafter)، پاسخگویی، رفتار شخص را به پیامدهای آن پیوند می‌دهد. تجسم اعمال این پیوند را درونی می‌کند: شخص با پیامد آنچه انجام داده است روبه‌رو می‌شود. عفو سازنده نیز پاسخی اصلاحی است که به خطاکار فرصت اصلاح می‌دهد؛ بنابراین با سهل‌گیری بی‌ضابطه یا پنهان‌کردن تخلف تفاوت دارد.

عبارت تعیین‌کننده «عدالت در پاداش» (justice in reward) است. سؤال از اصولِ ذیل این عنوان می‌پرسد، نه از هر زوجِ مشوق مثبت و منفی. گزینهٔ ۳ مسئولیت شخص در برابر اعمالش را با بخششِ معطوف به اصلاح پیوند می‌دهد. عفو به معنای مستحق پاداش‌شدنِ تخلف نیست.

• گزینهٔ ۱: سخت‌کیفری و آمرزشگری به شدت یا ملایمت پاسخ مربوط‌اند. اگر سؤال از تقابل شدت کیفر با بخشش می‌پرسید، این زوج متناسب بود؛ شدت به‌تنهایی عدالت را تضمین نمی‌کند.
• گزینهٔ ۲: مژده‌دهنده و بیم‌دهنده به تشویق و بازدارندگی اشاره دارند. این زوج برای پرسشی دربارهٔ وعدهٔ پیامد مطلوب و هشدار دربارهٔ پیامد نامطلوب مناسب است، نه عنوان مشخص عدالت.
• گزینهٔ ۴: سیاست کیفرزدایی (depenalization) و محکومیت‌زدایی (removal of convictions) به کاهش کاربرد کیفر یا رفع محکومیت حقوقی مربوط‌اند. این زوج مناسب پرسشی دربارهٔ کاهش مداخلهٔ کیفری یا رفع آثار آن است، نه پیوند اعمال، پیامدها و عفو اصلاحی.

نکتهٔ کنکوری: مبنای پاسخگویی را از شیوهٔ ارائهٔ مشوق‌ها جدا کنید: تجسم اعمال و عفو سازنده ذیل عنوان عدالت قرار می‌گیرند؛ مژده‌دهنده و بیم‌دهنده بیانگر تشویق و بازدارندگی‌اند.