سوال ۱۸۱ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۴

پاسخ: گزینهٔ ۲ — فرافکنی (projection).

در تحقیقات کیفی انگیزشی (qualitative motivation research)، روش‌های فرافکن (projective techniques) انگیزه‌ها را به‌صورت غیرمستقیم آشکار می‌کنند: پاسخ‌دهنده احساس‌های خود را به یک شخصیت، صحنه یا تکلیف مبهم نسبت می‌دهد، به‌جای آنکه مستقیماً آنها را گزارش کند. عبارت «بازی حباب» به چنین تکلیف غیرمستقیمی اشاره دارد. برای مثال، تکمیل حباب فکر یا گفتار یک شخصیت نشان می‌دهد پاسخ‌دهنده چه چیزی را به آن شخصیت نسبت می‌دهد. روش کلی، فرافکنی است؛ این تکلیف لزوماً پرسش مستقیم از انگیزه‌های شخص نیست.

• ۱ — تجسم (visualization): تشکیل یا توصیف تصویر ذهنی است. اگر سؤال از تصور یک موقعیت مصرف یا تجسم محصول می‌پرسید، بدون آنکه نسبت‌دادن احساس‌های فرد به شخصیتی دیگر محور باشد، این گزینه تناسب داشت.
• ۳ — تداعی واژه‌ها (word association): بیان نخستین واژه‌ای است که پس از شنیدن واژهٔ محرک به ذهن می‌رسد. این روش خود می‌تواند فرافکن باشد، اما برای انتخاب این زیرنوع مشخص، سؤال باید از واژهٔ محرک و پاسخ کلامی فوری سخن می‌گفت.
• ۴ — شخصیت‌بخشی به نام تجاری (brand personification): توصیف برند همچون یک انسان، با شخصیت، سن یا سبک زندگی است. پرسشی مانند «اگر این برند انسان بود، چه شخصیتی داشت؟» به این گزینه اشاره می‌کرد.

نکتهٔ کنکوری: روش کلی را از زیرنوع جدا کنید: نسبت‌دادن غیرمستقیم ← فرافکنی؛ واژهٔ محرک ← تداعی؛ برند به‌صورت انسان ← شخصیت‌بخشی.