سوال ۱۸۱ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۳

پاسخ: گزینهٔ ۳ — رقابت انحصاری (monopolistic competition).

در چارچوب ساختار بازار در متون بازاریابی کاتلر، رقابت انحصاری شامل فروشندگان متعدد با محصولات جانشینِ متمایز است. متمایزسازی محصول (product differentiation) برای هر فروشنده میزانی از اختیار قیمت‌گذاری ایجاد می‌کند؛ برندینگ (branding) نیز این تفاوت را از طریق ویژگی، کیفیت، خدمت یا تصویر برند قابل‌شناسایی می‌سازد.

عبارت تعیین‌کننده «متمایزسازی محصولات و برندینگ» است: رقابت میان عرضه‌های قابل‌تفکیک، نه کالاهای یکسان یا عرضه‌کنندهٔ واحد.

• ۱) رقابت کامل (perfect competition): فروشندگان فراوان، محصول همگن عرضه می‌کنند و قیمت بازار را می‌پذیرند. اگر سؤال از عرضه‌های یکسان و اختیار ناچیز فروشنده در تعیین قیمت می‌پرسید، این گزینه مناسب بود.
• ۲) انحصار کامل (pure monopoly): تنها یک فروشنده، بدون جانشین نزدیک، بازار را تأمین می‌کند. برندینگ ممکن است وجود داشته باشد، اما تمایز میان فروشندگان رقیب موضوعیت ندارد. سرنخ این گزینه، عرضه‌کنندهٔ یگانه است.
• ۴) انحصار چندجانبه (oligopoly): چند فروشندهٔ وابسته به تصمیم‌های یکدیگر رقابت می‌کنند و ممکن است برندهای متمایز داشته باشند. سرنخ اصلی، تعداد اندک بنگاه‌های مسلط و واکنش راهبردی به رقباست؛ تمایز به‌تنهایی ویژگی تعریف‌کنندهٔ آن نیست.

نکتهٔ کنکوری: فروشندگان متعدد + جانشین‌های متمایز ← رقابت انحصاری؛ فروشندگان متعدد + محصول همگن ← رقابت کامل. برندینگ در چند ساختار ممکن است؛ ساختاری را انتخاب کنید که با تمایز تعریف می‌شود.