سوال ۱۰۶ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۳

پاسخ: گزینهٔ ۱ — افزایش مخارج دولت (increasing government expenditure).

در تثبیت مالی کینزی (Keynesian fiscal stabilization)، بی‌کاری نیروی کار و سرمایه می‌تواند حاصل کمبود تقاضای کل باشد. خریدهای دولت مستقیماً برای کالا، خدمات و نیروی کار تقاضا ایجاد می‌کند؛ عرضه‌کنندگان نیز تولید را افزایش می‌دهند و منابع استفاده‌نشده را به کار می‌گیرند. عبارت «عوامل تولید بی‌کار» به این وضعیت کمبود تقاضا اشاره دارد، نه اقتصادی که در ظرفیت کامل فعالیت می‌کند.

• گزینهٔ ۲ — افزایش نرخ بهرهٔ پس‌انداز: انگیزهٔ به‌تعویق‌انداختن مصرف را تقویت می‌کند و می‌تواند هزینهٔ تأمین مالی را افزایش دهد. برای پرسش دربارهٔ جذب سپرده مناسب بود، نه فعال‌کردن مستقیم منابع بی‌کار.
• گزینهٔ ۳ — سیاست‌های تشویق پس‌انداز: عرضهٔ وجوه و احتمالاً تشکیل سرمایهٔ بلندمدت را پشتیبانی می‌کند، اما به‌خودی‌خود مخارج فعلی را تضمین نمی‌کند. برای پرسش دربارهٔ تشویق پس‌انداز مناسب بود؛ در رکود تقاضا، افزایش پس‌انداز مطلوب می‌تواند تقاضا را تضعیف کند.
• گزینهٔ ۴ — استقراض از بانک مرکزی همراه با پروژه‌های جدید: یک شیوهٔ تأمین مالی را با مخارج ترکیب می‌کند. پروژه‌ها می‌توانند اشتغال را تحریک کنند، اما این اثر از خرج‌کردن ناشی می‌شود؛ تأمین مالی بانک مرکزی نه شرط لازم است و نه تعریف عمومی سیاست. برای پرسشی که تأمین مالی پولی پروژه‌های عمومی را مشخص کند مناسب بود.

نکتهٔ کنکوری: منابع بی‌کار ناشی از ضعف تقاضا ← افزایش مخارج. اقدامِ تقاضازا را از شیوهٔ تأمین مالی آن جدا کنید.