وقتی x→−∞، توان به یک حد متناهی میل میکند،
3−x4−x=3−x(3−x)+1=1+3−x1⟶1,
بنابراین (6−x)e3−x4−x→+∞ در حالی که ex→−∞. این یک صورت مبهم ∞−∞ است، پس باید با دقت بسط دهیم.
فاکتورگیری از تابع نمایی. با استفاده از اتحاد بالا،
e3−x4−x=e1+3−x1=e⋅e3−x1.
قرار میدهیم u=3−x1؛ وقتی x→−∞، آنگاه u→0+. بسط تیلور:
eu=1+u+2u2+⋯
بسط جملهٔ نخست. با توجه به 6−x=(3−x)+3 و 3−x1=u،
(6−x)eeu=e(6−x)(1+u+2u2+⋯)=e[(6−x)+3−x6−x+2(3−x)26−x+⋯].
جملههای متناهی را وقتی x→−∞ ارزیابی میکنیم:
3−x6−x=1+3−x3⟶1,2(3−x)26−x⟶0.
پس
(6−x)e3−x4−x=e(6−x)+e+o(1)=−ex+6e+e+o(1)=−ex+7e+o(1).
افزودن جملهٔ دوم. جملهٔ واگرای −ex دقیقاً با +ex حذف میشود:
(6−x)e3−x4−x+ex=(−ex+7e)+ex+o(1)=7e+o(1).
بنابراین
limx→−∞[(6−x)e3−x4−x+ex]=7e.
این گزینهٔ ۴ است.
نکتهٔ کنکوری: در یک صورت ∞−∞، حد متناهی را از تابع نمایی بیرون بکشید (e1+3−x1=e⋅e1/(3−x)) و جملهٔ مرتبهٔ اول بسط eu≈1+u را نگه دارید — اصلاح O(u) ضرب در پیشضریب O(x)، ثابت متناهی 7e را میسازد؛ حذف آن (فرض eu≈1) به اشتباه 6e میدهد (تله، گزینهٔ ۳).