سوال ۱۵۱ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۲

پاسخ: گزینهٔ ۲ — مالیات و اثرات جانبی.

در قرارداد استاندارد بودجه‌بندی سرمایه‌ای، تفکیک تصمیم سرمایه‌گذاری و تأمین مالی (investment–financing separation) رعایت می‌شود. ارزش فعلی خالص پروژه (net present value) با تنزیل جریان‌های نقدی افزایشی پس از مالیات محاسبه می‌شود؛ هزینهٔ تأمین مالی در نرخ تنزیل مناسب انعکاس می‌یابد. عبارت تعیین‌کننده «NPV پروژه» است، نه جریان نقدی ویژهٔ سهامداران.

• الف ـ بهره پرداختی (interest paid): جریان نقدی تأمین مالی است. کسر آن از جریان نقدی پروژه همراه با تنزیل به نرخ میانگین موزون هزینهٔ سرمایه، هزینهٔ تأمین مالی را دوبار منظور می‌کند. در ارزش‌گذاری جریان نقدی حقوق صاحبان سهام با نرخ هزینهٔ سهام، بهره وارد محاسبه می‌شود.
• ب ـ سود تقسیمی (dividends): توزیع وجه میان مالکان است، نه جریان نقدی عملیاتی حاصل از پروژه. در ارزش‌گذاری سهم با مدل تنزیل سود تقسیمی موضوعیت دارد.
• ج ـ مالیات (taxes): منظور می‌شود، زیرا ارزش سرمایه‌گذاری به وجوه باقی‌مانده پس از آثار مالیاتی افزایشی پروژه وابسته است.
• د ـ اثرات جانبی (side effects): در صورت افزایشی‌بودن منظور می‌شود؛ مانند کاهش فروش محصول موجود بر اثر جانشینی محصول جدید یا افزایش فروش ناشی از هم‌افزایی.

گزینهٔ ۱ سود تقسیمی را جایگزین مالیات کرده است. گزینهٔ ۳ هر دو پرداخت تأمین مالی را وارد و اثرات جانبی را حذف می‌کند. گزینهٔ ۴ اقلام مرتبط را دارد، اما پرداخت‌های تأمین مالی را نیز دوباره منظور می‌کند.

نکتهٔ کنکوری: جریان نقدی پروژه شامل مالیات و اثرات جانبی افزایشی است؛ بهره و سود تقسیمی به تأمین مالی یا توزیع وجه میان مالکان مربوط‌اند.