سوال ۲۵۷ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۳
اهمیت
۰/۵
در کدام‌یک از شیوه‌های اندیشیدن، فرد استدلال‌های خود را براساس اجزای گوناگونی، برای رسیدن به یک نتیجه یا اصل کلی قرار می‌دهد؟
پاسخ صحیح: گزینهٔ D — استقرایی
پاسخ تشریحی
پاسخ: گزینهٔ ۴ — تفکر استقرایی (inductive thinking).
در تمایز منطقی متعارف در استدلال مدیریتی، استقرا (induction) از مشاهده‌ها یا موارد جزئی به نتیجه‌ای کلی حرکت می‌کند. قیاس (deduction) مسیر معکوس دارد: از قاعده‌ای کلی و مقدمات مربوط، نتیجه‌ای دربارهٔ مورد خاص به دست می‌آید. پشتوانهٔ استقرایی ممکن است قوی باشد، بدون اینکه تعمیم از نظر منطقی قطعی شود.
جهت تعیین‌کننده «اجزای گوناگونی» ← «نتیجه یا اصل کلی» است: چند جزء برای رسیدن به اصلی عمومی ترکیب می‌شوند.
| گزینه | معنای آن | چه تغییری آن را درست می‌کرد؟ |
|---|---|---|
| ۱: قضاوتی (judgmental) | ارزیابی موقعیت با استفاده از قضاوت، تجربه یا معیارها | تأکید بر ارزیابی یا داوری شخصی |
| ۲: قیاسی (deductive) | کاربرد قاعدهٔ کلی در موردی جزئی | آغاز از اصل کلی و استنتاج نتیجهٔ خاص |
| ۳: خلاق (creative) | ایجاد ایده‌ها، ارتباط‌ها یا راه‌حل‌های تازه | تأکید بر اصالت یا راه‌حل جدید |
| ۴: استقرایی (inductive) | تعمیم از موارد جزئی متعدد | حرکت بیان‌شده از اجزا به اصل کلی |
نکتهٔ کنکوری: جزئیات ← قاعدهٔ کلی = استقرا؛ قاعدهٔ کلی ← نتیجهٔ جزئی = قیاس. تازگی به‌تنهایی نشانهٔ تفکر خلاق است.
#induction#deduction#reasoning#decision-making