سوال ۲۵۷ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۲

پاسخ: گزینهٔ ۳ — مدیران عملیاتی (operating managers).

در تمایز کتاب‌های اصول مدیریت میان اطمینان، مخاطره و عدم‌اطمینان، اطمینان (certainty) یعنی راه‌حل‌های مرتبط و پیامدهای آن‌ها معلوم باشند. مدیران عملیاتی با کارهای تکرارشونده و فوری، رویه‌های تثبیت‌شده و اطلاعات نسبتاً عینی سروکار دارند؛ بنابراین اطمینان در این سطح بیشتر دیده می‌شود، نه اینکه همهٔ تصمیم‌های عملیاتی قطعی باشند.

واژهٔ تعیین‌کننده «بیشتر» است: باید محیط معمول تصمیم‌گیری در سطوح مدیریت را مقایسه کرد.

• ۱) مدیران میانی (middle managers): راهبرد را به برنامه‌های واحدها تبدیل و فعالیت آن‌ها را هماهنگ می‌کنند. برای پرسشی دربارهٔ هماهنگی تاکتیکی مناسب‌اند، نه تکراری‌ترین و قابل‌پیش‌بینی‌ترین تصمیم‌ها.
• ۲) مدیران عالی (top managers): راهبرد بلندمدت تعیین می‌کنند و با تغییر محیط و اطلاعات ناقص روبه‌رو هستند. اگر سؤال بر عدم‌اطمینان و تازگی تصمیم راهبردی تأکید داشت، این گزینه مناسب بود.
• ۴) مدیران میانی و عالی: سطوح تاکتیکی و راهبردی را ترکیب می‌کند که معمولاً از اجرای روزمره فاصلهٔ بیشتری دارند. برای سؤال دربارهٔ مسئولیت‌های گستردهٔ برنامه‌ریزی بالاتر از سرپرستی مستقیم مناسب بود.

نکتهٔ کنکوری: کار تکراری، عینی و روزمره به سطوح پایین‌تر؛ تصمیم تازه، بلندمدت و وابسته به محیط به سطوح بالاتر اشاره دارد.