جملهٔ عمومی سری را چنین مینویسیم:
un(x)=x+(1−nx)2x.
جملهها خوشتعریفاند. برای x≥0 مخرج x+(1−nx)2>0 است (تنها در صورتی میتوانست صفر شود که x=0 و nx=1 باشد). برای x<0 قرار میدهیم t=−x>0؛ آنگاه x+(1−nx)2=(1+nt)2−t≥(1+t)2−t=1+t+t2>0. پس هیچ جملهای روی R قطب ندارد.
گزینههای ۱ و ۲ — همگرایی نقطهای (هر دو درست)
x=0 را ثابت میگیریم. چون وقتی n→∞ داریم (1−nx)2=n2x2(1−nx1)2∼n2x2، نتیجه میشود
un(x)∼n2x2x=x1⋅n21.
بنا بر آزمون مقایسهٔ حدی با سری همگرای pی ∑n−2، سری ∑un(x) برای هر x=0 بهطور مطلق همگراست؛ و برای x=0 همهٔ جملهها 0 هستند. بنابراین سری روی تمام R همگرایی نقطهای دارد — بهویژه روی (1,+∞) و روی (−1,0). پس گزینههای ۱ و ۲ حکمهای درستیاند.
گزینهٔ ۳ — همگرایی یکنواخت روی [21,1] (درست)
فرض کنید x∈[21,1] و n≥3. آنگاه nx≥23، پس nx−1≥3nx (همارز با 32nx≥1). بنابراین
0≤un(x)≤(1−nx)2x≤n2x2/9x=n2x9≤n218=:Mn.
چون ∑Mn<∞، آزمون M وایرشتراس همگرایی یکنواخت (و در واقع مطلقاً یکنواخت) را روی [21,1] نتیجه میدهد. پس گزینهٔ ۳ درست است.
گزینهٔ ۴ — همگرایی یکنواخت روی [0,21] (نادرست — پاسخ مسئله)
شرط لازم برای آنکه ∑un روی مجموعهٔ E بهطور یکنواخت همگرا باشد (اعمال معیار کوشی یکنواخت روی یک جمله) این است که
supx∈E∣un(x)∣⟶0.
برای n≥2 قرار میدهیم xn=n1∈[0,21]. آنگاه 1−nxn=0 و
un(xn)=1/n+01/n=1.
پس sup[0,1/2]un≥1→0؛ یعنی سری نمیتواند روی [0,21] بهطور یکنواخت همگرا باشد.
همارزاً، با قضیهٔ پیوستگی: همهٔ unها پیوستهاند و روی [0,21] داریم un≥0، پس مجموع در S(1/n)≥un(1/n)=1 صدق میکند در حالی که S(0)=0؛ بنابراین S در 0 ناپیوسته است، و این برای سری همگرای یکنواخت از توابع پیوسته ناممکن است.
توجه کنید که سری روی [0,21] بهطور نقطهای همگرا هست — تنها یکنواختی است که از بین میرود، زیرا «برآمدگی» به ارتفاع 1 که جملهٔ nاُم میسازد با بزرگشدن n به سمت 0 میلغزد.
بنابراین حکم نادرست، گزینهٔ ۴ است.
نکتهٔ کنکوری: برای یک سری تابعی روی مجموعهای که بستار آن شامل نقطهٔ تمرکز جملههاست، نخست شرط لازم و کمهزینهٔ supE∣un∣→0 را با قراردادن نقطهٔ بیشینهساز un بیازمایید (اینجا x=1/n که (1−nx)2 را صفر میکند). اگر این شرط برقرار نباشد، همگرایی یکنواخت منتفی است و نیازی به آزمون M نیست. حذف آن نقطهٔ بد (مانند [21,1]) دوباره کران O(1/n2) آزمون M را برقرار میکند.