همگرایی یکنواخت دنبالهها و سریهای توابع
همگرایی یکنواخت دقیقاً یعنی sup_x f_n-f → 0 — با ترتیب سورهای ∃ N ∀ x ؛ این همگرایی پیوستگی، پیوستگی یکنواخت، کرانداری و انتگرال ریمان را روی بازههای کراندار حفظ میکند (و جابهجایی ∑leftrightarrow∫ را مجاز میسازد)، تنها وقتی به مشتقها منتقل میشود که خودِ مشتقها یکنواخت همگرا باشند (خارجقسمتهای تفاضلی به پیمانهٔ پیوستگی f' نیاز دارند)، با آزمون M / لایبنیتس یکنواخت / دیریکله / آبل، با کرانهای نُرم سوپریمم از راه نامساوی میانگین حسابی–هندسی یا با یک انقباض بهدست میآید، با برآمدگیای که صرفاً جابهجا میشود نابود میگردد، تعیین میکند چه مجموعههایی در (C(K), · _∞) بستهاند، و با همپیوستگی، دینی، آرتزلا–آسکولی، هستههای تمرکز و استون–وایرشتراس در هم تنیده است.
uniform-convergenceweierstrass-m-testequicontinuityarzela-ascoli