حاصلضرب را با جدا کردن صورتها و مخرجها بنویسید:
xn=∏k=1n(kk+1)k=∏k=1nkk∏k=1n(k+1)k.
صورت. با تغییر اندیس j=k+1:
∏k=1n(k+1)k=∏j=2n+1jj−1=∏j=1n+1jj−1,
که افزودن j=1 بیضرر است، زیرا 10=1.
نسبت. جملهٔ j=n+1 را جدا میکنیم:
∏j=1n+1jj−1=(n+1)n∏j=1njj−1.
بنابراین
xn=∏k=1nkk(n+1)n∏j=1njj−1=(n+1)n∏k=1nk(k−1)−k=(n+1)n∏k=1nk−1=n!(n+1)n.
وارسی صحت: x1=1!21=2 و x2=2!32=29=(12)1(23)2. ✓
گرفتن ریشهٔ n-اُم
nxn=nn!n+1.
بنا بر فرمول استرلینگ n!∼2πn(en)n، پس
nn!=en(2πn)1/(2n)∼en,
زیرا (2πn)1/(2n)→1. از این رو
nxn=nn!n+1∼n/en+1=e⋅nn+1⟶e.
استدلال جایگزین (سزارو / کوشی)
میتوان از استرلینگ صرفنظر کرد. با لگاریتمگیری،
n1lnxn=n1∑k=1nkln(1+k1)=n1∑k=1nak,ak:=kln(1+k1).
چون ak=1−2k1+O(k−2)→1، میانگین سزاروی آن نیز به 1 میل میکند، پس n1lnxn→1 و nxn→e1=e.
پاسخ: e (گزینهٔ ۲).
نکتهٔ کنکوری: برای حاصلضرب ∏(kk+1)k، کورکورانه بسط ندهید — توانها اجازه میدهند بهصورت تلسکوپی به n!(n+1)n ساده شود، و پس از آن nn!∼n/e بیدرنگ آن را تمام میکند.