شکل با رأس روی نمودار

یک نقطهٔ متغیر را با حرفی مختصات بده؛ اگر روی نمودار است، مختصاتش $(x,f(x))$ است. ضلع‌های مستطیل یا قاعده و ارتفاع مثلث را با همین مختصات بنویس تا مساحت فقط بر حسب یک متغیر شود، و بازهٔ آن متغیر را از شکل یا از مثبت بودن ضلع‌ها بخوان. مشتق را صفر کن و ریشه‌ای را بگیر که درون بازه است. گاهی پس از پیدا کردن شکل بهینه، چیز دیگری را می‌خواهند، مثل مساحت مثلثی درون آن یا پارامتری که مساحت بیشینه را معلوم می‌کند.