۱. تحمیل شرط کاملبودن (exact) — یافتن A
فرم خواستهشده را با قاعدهٔ ضرب باز میکنیم:
dxd(py′+qy)=py′′+(p′+q)y′+q′y.
ضرایب را با y′′+2xy′+Ay مقایسه میکنیم:
| توان y | شرط |
|---|
| y′′ | p(x)=1 |
| y′ | p′+q=2x⇒0+q=2x⇒q(x)=2x |
| y | q′=A⇒A=2 |
پس معادله دقیقاً وقتی کامل است که A=2 باشد (آزمون استاندارد کاملبودن برای y′′+Py′+Qy=r همان Q=P′ است و بهراستی (2x)′=2).
۲. انتگرالگیری نخست — کاهش یک مرتبهای
با p=1، q=2x و r(x)=2xe−x2 داریم:
dxd(y′+2xy)=2xe−x2⟹y′+2xy=∫2xe−x2dx=−e−x2+c1.
(با تغییر متغیر u=−x2 و du=−2xdx.)
۳. انتگرالگیری دوم — یک معادلهٔ دیفرانسیل خطی مرتبهٔ اول
معادلهٔ باقیمانده y′+2xy=−e−x2+c1 خطی است و عامل انتگرالساز آن برابر است با
μ(x)=e∫2xdx=ex2.
با ضرب دو طرف در آن،
(ex2y)′=ex2(−e−x2+c1)=−1+c1ex2.
یک بار دیگر انتگرال میگیریم:
ex2y=−x+c1∫ex2dx+c2⟹y(x)=(−x+c2)e−x2+c1e−x2∫ex2dx.
با تغییر نام ثابتهای دلخواه (c2→c1 و c1→c2) دقیقاً به
y(x)=(−x+c1)e−x2+c2e−x2∫ex2dx
میرسیم که همان گزینهٔ ۴ است.
۴. وارسی ساختار جواب
بخش همگن y′′+2xy′+2y=0 نیز کامل است: dxd(y′+2xy)=0⇒y′+2xy=c⇒yh=c1e−x2+c2e−x2∫ex2dx — یعنی همان دو جواب همگنی که در همهٔ گزینهها دیده میشود. جواب خصوصی، جملهٔ اضافی yp=−xe−x2 است؛ آن را مستقیماً بررسی میکنیم:
yp′=(2x2−1)e−x2,yp′′=(6x−4x3)e−x2,
yp′′+2xyp′+2yp=(6x−4x3+4x3−2x−2x)e−x2=2xe−x2✓
تلهٔ رایج: گزینههای ۳ و ۴ فقط در علامت جملهٔ x با هم فرق دارند. این علامت از ∫2xe−x2dx=−e−x2 (منفی!) میآید که پس از ضرب در ex2 به −x انتگرالگیری میشود. فراموشکردن علامت منفی در تغییر متغیر u شما را به گزینهٔ انحرافی ۳ میبرد.