۱. تبدیل دستگاه به یک معادلهٔ دیفرانسیل تکی برحسب x
از معادلهٔ اول y را به دست میآوریم:
y=x′−x−e2t⇒y′=x′′−x′−2e2t.
هر دو را در معادلهٔ دوم y′=4x+y−e−t جایگذاری میکنیم:
x′′−x′−2e2t=4x+(x′−x−e2t)−e−t.
با مرتب کردن جملهها:
x′′−2x′−3x=e2t−e−t.
۲. ریشههای معادلهٔ مشخصه (برای تشخیص تشدید)
r2−2r−3=(r−3)(r+1)=0⇒r1=3,r2=−1.
(بهطور معادل، ماتریس ضرایب A=(1411) دارای det(A−λI)=(1−λ)2−4=0⇒λ=3,−1 است.)
پس e2t تشدیدی نیست، ولی e−t با ریشهٔ r2=−1 تشدیدی هست — بنابراین جملهٔ آزمون آن باید یک عامل اضافی t داشته باشد.
۳. جواب خصوصی برای تحریک e2t
فرض میکنیم x1=Ae2t. آنگاه x1′′−2x1′−3x1=(4−4−3)Ae2t=−3Ae2t، پس
−3A=1⇒A=−31⇒x1=−31e2t.
۴. جواب خصوصی برای تحریک −e−t (حالت تشدید)
فرض میکنیم x2=Bte−t:
x2′=B(1−t)e−t,x2′′=B(t−2)e−t.
x2′′−2x2′−3x2=B[(t−2)−2(1−t)−3t]e−t=B(−4)e−t.
این را برابر −e−t قرار میدهیم:
−4B=−1⇒B=41⇒x2=4te−t.
۵. برهمنهی
xp(t)=−31e2t+4te−t
(جواب کامل، بخش همگن c1e3t+c2e−t را نیز شامل میشود، اما در صورت سؤال تنها جواب خصوصی خواسته شده است.)
۶. بررسی با جایگذاری مستقیم
با xp=−31e2t+4te−t:
- xp′=−32e2t+41(1−t)e−t
- xp′′=−34e2t+41(t−2)e−t
xp′′−2xp′−3xp=(−34+34+1)e2t+41[(t−2)−2(1−t)−3t]e−t=e2t−e−t.✓
این با گزینهٔ ۲ مطابقت دارد.
نکتهٔ کنکوری: پیش از انتخاب فرم جواب آزمون، همواره توانهای تابع تحریک را با مقادیر ویژهٔ دستگاه (= ریشههای معادلهٔ مشخصهٔ کاهشیافته) مقایسه کنید. اینجا λ=3,−1: تحریک e2t به یک نمایی ساده منجر میشود، در حالی که تحریک e−t تشدیدی است و باید عامل t بگیرد. همین یک مشاهده گزینهها را غربال میکند — تنها گزینههایی که همزمان جملهٔ e2t ساده و جملهٔ te−t دارند (گزینههای ۲ و ۴) میتوانند درست باشند و علامت A=−31 کار را تمام میکند.