صورتبندی مسئله
در یک سیستم LTI، خروجی برابر کانولوشن ورودی با پاسخ ضربه است:
y1[n]=x1[n]∗h1[n]=∑k=−∞∞x1[k]h1[n−k]
سیستم دوم با یک ورودی شیفتیافته تحریک میشود و خودش نیز پاسخ ضربهٔ شیفتیافته دارد:
x2[n]=x1[n−2],h2[n]=h1[n−5]
خاصیت شیفت در کانولوشن
نکتهٔ کلیدی این است که تأخیر در هر یک از دو عامل کانولوشن، بهصورت همان تأخیر در نتیجه ظاهر میشود و تأخیرها با هم جمع میشوند:
x[n−n0]∗h[n−n1]=y[n−n0−n1],y[n]=x[n]∗h[n]
اثبات مستقیم
y2[n]=x2[n]∗h2[n]=∑k=−∞∞x2[k]h2[n−k]=∑k=−∞∞x1[k−2]h1[n−k−5]
تغییر متغیر m=k−2 (یعنی k=m+2) را اعمال میکنیم:
y2[n]=∑m=−∞∞x1[m]h1(n−(m+2)−5)=∑m=−∞∞x1[m]h1[(n−7)−m]
مجموع اخیر دقیقاً همان تعریف y1 است که در n−7 محاسبه شده است:
y2[n]=y1[n−7]
بررسی با تبدیل
در حوزهٔ z (یا حوزهٔ DTFT)، تأخیر به اندازهٔ n0 معادل ضرب در z−n0 است:
X2(z)=z−2X1(z),H2(z)=z−5H1(z)
Y2(z)=X2(z)H2(z)=z−2z−5X1(z)H1(z)=z−7Y1(z)⇒y2[n]=y1[n−7]
هر دو مسیر به تأخیر کل 2+5=7 نمونه میرسند، یعنی گزینهٔ ۴.
نکتهٔ کنکوری: تأخیرها در کانولوشن صرفاً با هم جمع میشوند؛ نه میانگین گرفته میشود و نه یکدیگر را خنثی میکنند. چون z−2⋅z−5=z−7 است، گزینههای انحرافی ±3 (حاصل تفریق 5−2) و +7 (تقدم بهجای تأخیر) تلههای عمدی طراحاند. همچنین توجه کنید که در صورت سؤال عبارت «پیوستهزمان» آمده، ولی همهٔ سیگنالها با اندیس کروشهای [n] نوشته شدهاند؛ پس سیستم گسستهزمان است و در هر دو حالت نتیجه یکسان است.