جملهٔ n1 داخل پرانتز دقیقاً چنان طراحی شده که جملهٔ ثابت را حذف کند؛ بنابراین مسئله به خانوادهٔ کلاسیک برآمدگی متحرک فروکاسته میشود:
∣fn′(x)∣=nxe−nx,x∈[0,1].
نُرم سوپریمم fn′: برآمدگی هرگز پهن و کوتاه نمیشود
قرار میدهیم t=nx. وقتی x روی [0,1] تغییر میکند، t روی [0,n] تغییر میکند و ∣fn′∣=te−t=:g(t). چون g′(t)=(1−t)e−t، تابع g روی [0,1] صعودی و روی [1,∞) نزولی است و بیشینهٔ آن g(1)=e−1 است. برای هر n≥1 مقدار t=1 اختیار میشود (در x=1/n∈[0,1])، پس
∥fn′∥∞=supx∈[0,1]∣fn′(x)∣=fn′(n1)=e1for all n≥1.
دو نتیجه:
کرانداری یکنواخت:∣fn′(x)∣≤1/e برای هر n و هر x∈[0,1] — کرانی مستقل از n.
همگرایی یکنواخت به 0 برقرار نیست:∥fn′−0∥∞=1/e→0. برآمدگی ارتفاع 1/e خود را حفظ میکند و تنها به سمت x=0 میلغزد (قلهٔ آن در x=1/n قرار دارد).
حد نقطهای fn′
فرض کنید x∈(0,1] ثابت باشد. آنگاه nx→∞ و چون te−t→0 وقتی t→∞، داریم
limn→∞fn′(x)=−limn→∞(nx)e−nx=0.
در x=0 نیز برای هر n داریم fn′(0)=0. بنابراین fn′→0بهطور نقطهای روی تمام [0,1] — اما فقط نقطهای.
رفتار خودِ fn
چون fn′(x)=−nxe−nx≤0 روی [0,1]، هر fn ناصعودی است و آشکارا fn>0. پس
0<fn(x)≤fn(0)=n1(x∈[0,1]),
و در نتیجه ∥fn∥∞=1/n→0: دنبالهٔ {fn} بهطور یکنواخت کراندار است (با کران 1) و بهطور یکنواخت به 0 همگراست.
داوری دربارهٔ گزینهها
گزینه
ادعا
وضعیت
۱
fn′→0 بهطور یکنواخت
نادرست — ∥fn′∥∞≡1/e
۲
fn بهطور یکنواخت کراندار و بهطور یکنواخت →0
درست — ∥fn∥∞=1/n→0
۳
fn′ بهطور یکنواخت کراندار است ولی بهطور یکنواخت →0 نیست
درست — کران 1/e، نُرم سوپریمم ≡1/e
۴
fn′ بهطور یکنواخت کراندار و بهطور نقطهای →0
درست
پرسش گزارهٔ نادرست را میخواهد، پس پاسخ گزینهٔ ۱ است، همسو با کلید رسمی.
نکتهٔ کنکوری: همگرایی یکنواخت fn→fالزام نمیکند که fn′→f′ یکنواخت باشد — عمل مشتقگیری نسبت به نُرم سوپریمم پیوسته نیست. این مثال، شاهد کتابدرسی همین موضوع است: fn→0 بهطور یکنواخت روی [0,1]، در حالی که fn′(x)=−nxe−nx برآمدگیای با ارتفاع ثابت 1/e دارد که به چپ میلغزد. همواره supx∣fn′(x)∣ را با تعویض متغیر t=nx حساب کنید: اگر متغیر مقیاسشده هنوز بتواند به نقطهٔ بیشینهسازِ پروفایل برسد، نُرم سوپریمم نسبت به n ثابت میماند و همگرایی یکنواخت شکست میخورد.