برای آنکه f(x)=logx−x2−2x+22−x تعریف شده باشد، به سه شرط نیاز داریم:
زیرِ رادیکال x2−2x+2≥0 باشد،
مخرج x−x2−2x+2=0 باشد،
عبارت داخل لگاریتم اکیداً مثبت باشد.
گام ۱ — رادیکال همهجا تعریف شده است
با مربع کامل کردن:
x2−2x+2=(x−1)2+1≥1>0for all x∈R.
پس x2−2x+2 روی تمام R تعریف شده (و ≥1) است؛ بنابراین شرط ۱ هیچ محدودیتی ایجاد نمیکند. قرار میدهیم r(x)=(x−1)2+1>0.
گام ۲ — علامت مخرج D(x)=x−r(x)
چون r(x)>0، نامساوی x>r(x) ایجاب میکند که x>0؛ و برای x>0 میتوان دو طرف را (که هر دو مثبتاند) به توان دو رساند و این کار همارزی است:
x>r(x)⟺x>0andx2>x2−2x+2⟺x>0and2x>2⟺x>1.
همین محاسبه با تساوی نشان میدهد D(x)=0⟺x=1 (در واقع 1−1=0). بنابراین
D(x)>0for x>1,D(1)=0,D(x)<0for x<1.
گام ۳ — مثبت بودن عبارت داخل لگاریتم
باید D(x)2−x>0 باشد، یعنی صورت و مخرج همعلامت باشند.
بازه
2−x
D(x)=x−x2−2x+2
خارجقسمت
x<1
>0
<0
<0 ✗
x=1
>0
0
تعریفنشده ✗
1<x<2
>0
>0
>0 ✓
x=2
0
>0
0، و log0 تعریفنشده ✗
x>2
<0
>0
<0 ✗
حالت x>2 مستلزم D(x)<0 یعنی x<1 است — که ناممکن است؛ پس این حالت واقعاً تهی است.
نتیجه
dom(f)={x:1<x<2}=(1,2),
که همان گزینهٔ ۲ است. (سازگار با این نتیجه: وقتی x→1+، مخرج به 0+ میل میکند و f(x)→+∞؛ و وقتی x→2−، صورت به 0+ میل میکند و f(x)→−∞؛ پس هر دو نقطهٔ انتهایی باید حذف شوند.)
نکتهٔ کنکوری: هرگز x>Q را کورکورانه به توان دو نرسانید — به توان دو رساندن تنها زمانی همارزی است که شرط پنهان x≥0 را ثبت کرده باشید. اینجا همین شرط پنهان است که تمام نیمخط x≤0 را حذف میکند و پاسخ وسوسهانگیز (0,2) را به پاسخ درست (1,2) تبدیل میکند.