آزمون جملهٔ n-ام همهچیز را تعیین میکند
قضیه (آزمون واگرایی / آزمون جملهٔ n-ام). اگر ∑n≥1an همگرا باشد، آنگاه an→0. عکس نقیض: اگر an→0، سری واگرا است.
پس کافی است فقط جملهٔ عمومی را بررسی کنیم
an(x)=1+x2n+x−2n2x4n+x−4n+3.
نخست توجه کنید که توانهای منفی ایجاب میکنند x=0 باشد: در x=0 جملهها تعریفنشده هستند، پس x=0 اصلاً در دامنه نیست.
تحویل به یک متغیر مثبت
قرار میدهیم t=x2n؛ چون توان زوج است، برای هر عدد حقیقی x=0 داریم t>0 و x4n=t2. بنابراین
an=1+t+t−12t2+t−2+3=×t2/t2t3+t2+t2t4+3t2+1=t(t2+t+1)(2t2+1)(t2+1).
این تابع گویا بر تمام (0,∞) از 0 فاصلهٔ مثبت دارد (کران پایین مثبت):
- اگر t≥1: صورت ≥2t4 و مخرج t3+t2+t≤3t3 است، پس
an ≥ 3t32t4=32t ≥ 32.
- اگر 0<t≤1: صورت ≥1 و مخرج t3+t2+t≤3t است، پس
an ≥ 3t1 ≥ 31.
بنابراین برای هر x=0 و هر n داریم an(x)≥31، پس an→0 و سری به ازای هر x در دامنهاش واگرا است. یعنی گزینهٔ ۳.
سه حالت، بهتفکیک
با t=x2n و n→∞:
| حالت | رفتار t=x2n | رفتار an |
|---|
| ∣x∣>1 | t→+∞ | an∼t32t4=2t=2x2n→+∞ |
| ∣x∣=1 | t=1 | برای هر n، an=1⋅33⋅2=2 |
| 0<∣x∣<1 | t→0+ | an∼t1=x−2n→+∞ |
در هیچ حالتی جملهٔ عمومی به 0 میل نمیکند؛ در واقع به +∞ میل میکند، مگر وقتی ∣x∣=1 که در آن ثابتِ 2 است (و ∑2 نیز واگرا است). پس مجموعهٔ همگرایی تهی است: سری همواره واگرا است.
چرا گزینههای نادرست وسوسهانگیزند
| پاسخ نادرست | خطای پشت آن |
|---|
| ∣x∣>1 | تنها نگاهکردن به توانهای منفی x−4n,x−2n و این تصور که «∣x∣ بزرگ آنها را از بین میبرد»، و فراموشکردن اینکه جزء باقیمانده یعنی 2x4n به بینهایت میرود. |
| 0<∣x∣<1 | برخورد با عبارت بهعنوان سریای از نوع هندسی بر حسب x2n؛ اما درجهٔ صورت 4n در برابر درجهٔ 2n در مخرج است، پس خارجقسمت مانند x±2n رشد میکند و هرگز میرا نمیشود. |
| همگرا بهجز x=0 | فقط توجهکردن به اینکه x=0 بیرون از دامنه است و هرگز نیازمودن شرط an→0. |
نکتهٔ کنکوری: عبارت تحت x↦1/x (که معادل تعویض t↦1/t است) پایا میماند، پس دو «انتهای» ∣x∣→∞ و ∣x∣→0 رفتار یکسانی دارند — بررسی یک نقطهٔ نماینده مانند x=1 (که در آن an≡2) بهتنهایی همهٔ گزینههای بازهای را رد میکند و مسئله را در چند ثانیه تمام میکند.