سوال ۲۰۷ کنکور ارشد مدیریت ۱۴۰۰

پاسخ: گزینهٔ ۳ — آربیتراژ (arbitrage) با حذف ناسازگاری قیمت‌ها، کارایی بازار (market efficiency) را افزایش می‌دهد.

اصل نبود آربیتراژ در ارزش‌گذاری مالی بیان می‌کند که عایدی‌های یکسان باید قیمت‌های یکسان داشته باشند. آربیتراژگران ادعای مالی کم‌قیمت را می‌خرند و معادل گران‌قیمت آن را می‌فروشند. فشار خرید، قیمت ارزان را بالا می‌برد و فشار فروش، قیمت گران را پایین می‌آورد؛ در نتیجه اختلاف قیمت کاهش می‌یابد. عبارت تمایزدهندهٔ «کسب سود از اختلاف قیمت دارایی‌ها» این سازوکار اصلاحی را توصیف می‌کند، نه حرکت تمام قیمت‌ها در یک جهت.

• گزینهٔ ۱ — کاهش کارایی: باقی ماندن اختلاف‌های ناموجه قیمت نشانهٔ ناکارایی است. این گزینه برای فرایندی که مانع اصلاح قیمت شود، مانند محدودیت مؤثر معامله، مناسب بود، نه آربیتراژ موفق.
• گزینهٔ ۲ — کاهش قیمت دارایی: اثر فروش بر دارایی گران‌قیمت را توصیف می‌کند. اگر سؤال مشخصاً دربارهٔ دارایی بیش‌ارزش‌گذاری‌شده بود، این گزینه پاسخ می‌شد.
• گزینهٔ ۴ — افزایش قیمت دارایی: اثر خرید بر دارایی ارزان‌قیمت را توصیف می‌کند. اگر سؤال مشخصاً دربارهٔ دارایی کم‌ارزش‌گذاری‌شده بود، این گزینه پاسخ می‌شد.

نکتهٔ کنکوری: آربیتراژ قیمت ارزان را افزایش و قیمت گران را کاهش می‌دهد؛ نتیجهٔ مشترک در سطح بازار، افزایش کارایی قیمت‌گذاری است.