عامل موج تخت eik0x مستقیماً از جابهجایی مرکز بسته در فضای k پدید میآید — این همان قضیهٔ انتقال است و به همین دلیل همهٔ گزینهها عامل eik0x را دارند.
گام ۲ — مربع کامل کردن توان
−a2u2+iux=−a2(u2−a2iux)=−a2(u−2a2ix)2−4a2x2.
جابهجا کردن مسیر انتگرالگیری به اندازهٔ مقدار موهومی ثابت 2a2ix مجاز است (تابع گاوسی در تمام جهات درون آن نوار میرا میشود، پس قضیهٔ کوشی اجازه میدهد مسیر دوباره روی محور حقیقی بلغزد) و با استفاده از ∫−∞∞e−a2v2dv=aπ داریم
∫−∞∞e−a2u2+iuxdu=aπe−4a2x2.
به وارونشدن پهنا توجه کنید: گاوسی در فضای k به شکل e−a2k2 است و در فضای x به شکل e−x2/4a2 — عدد 4 در مخرج اجباری است، نه اختیاری.
گام ۴ — وارسی بهنجارش (ضریبهای نادرست را حذف میکند)
اگر g(k) بهنجار باشد، قضیهٔ پارسوال تضمین میکند که f(x) نیز بهنجار است. نتیجهٔ کادرشده را بررسی میکنیم:
∫−∞∞∣f∣2dx=2πa21∫−∞∞e−2a2x2dx=2πa22πa=1✓
و بهراستی ∫∣g∣2dk=π2a2⋅2a2π=1.
گزینههای ۱ و ۲ ضریب (πa2)−1/4 دارند که به اندازهٔ عامل 21/4 شرط بهنجارش را نقض میکند؛ گزینهٔ ۴ پهنای گاوسی e−x2/2a2 دارد که پهنای مربع اندازهٔ دامنه است، نه پهنای خودِ دامنه. پس گزینهٔ ۳ درست است.
نکتهٔ کنکوری: برای زوج گاوسی، نگاشت e−a2k2⟷e−x2/(4a2) را حفظ کنید (پهناها وارون یکدیگرند و عامل 4 همیشه در همان فضایی ظاهر میشود که 1/a2 دارد)، سپس بهجای دنبالکردن تکتک 2πها، ضریب ثابت را در یک خط با شرط ∫∣f∣2dx=1 به دست آورید.