KonkurStudy
همه کارت‌ها

معادلات دیفرانسیل مرتبهٔ اول: جداشدنی، خطی، کامل و ریکاتی

روش‌های اصلی حل معادلات دیفرانسیل مرتبهٔ اول — جداسازی متغیرها، عامل انتگرال‌ساز معادلهٔ خطی، معادلات کامل و عامل‌های انتگرال‌سازی که کامل‌بودن را برمی‌گردانند، و تغییر متغیرهای برنولی، همگن و ریکاتی که معادلات غیرخطی را به این حالت‌ها تبدیل می‌کنند — به‌همراه کاربرد آن‌ها در مسیرهای متعامد.

کارت مفهوم کنکور ارشد مهندسی برق

اهمیت
۰/۵

۱. ایدهٔ اصلی

یک معادلهٔ دیفرانسیل معمولی مرتبهٔ اول رابطه‌ای میان xx، yy و مشتق اول y′=dydxy' = \dfrac{dy}{dx} است. در صورت دیفرانسیلیِ ضمنی به شکل زیر نوشته می‌شود

M(x,y) dx+N(x,y) dy=0,M(x,y)\,dx + N(x,y)\,dy = 0,

و حل‌کردن آن یعنی یافتن یک خانوادهٔ یک‌پارامتری F(x,y)=cF(x,y) = c که اعضایش در همه‌جا شیب تعیین‌شده را داشته باشند. تقریباً هر مسئلهٔ مرتبهٔ اول در آزمون ورودی یکی از چند نوع قابل‌تشخیص است — جداشدنی، خطی، کامل، کامل‌شده با یک عامل انتگرال‌ساز، یا تبدیل‌شده به یکی از این‌ها با یک تغییر متغیر (برنولی، همگن، ریکاتی). تمام کار این است که نوع معادله را از روی شکل MM و NN تشخیص دهید و سپس یک دستورالعمل ثابت را اجرا کنید. همین روش‌ها پایهٔ کاربردهای کلاسیکی مانند مسیرهای متعامد، رشد و زوال، مخزن‌های اختلاط و حالت گذرای مدارهای RC/RL هستند.

۲. فرمول‌های کلیدی

جداشدنی. اگر معادله را بتوان به صورت   g(y) dy=f(x) dx\;g(y)\,dy = f(x)\,dx نوشت، از هر طرف انتگرال بگیرید:

∫g(y) dy=∫f(x) dx+c.\int g(y)\,dy = \int f(x)\,dx + c.

خطی. برای   y′+P(x) y=Q(x)\;y' + P(x)\,y = Q(x)، عامل انتگرال‌ساز برابر است با

μ(x)=e∫P(x) dx,ddx ⁣(μ y)=μ Q  ⇒  y=1μ(x)(∫μ(x) Q(x) dx+c).\mu(x) = e^{\int P(x)\,dx}, \qquad \frac{d}{dx}\!\big(\mu\,y\big) = \mu\,Q \;\Rightarrow\; y = \frac{1}{\mu(x)}\left(\int \mu(x)\,Q(x)\,dx + c\right).

کامل. معادلهٔ M dx+N dy=0M\,dx + N\,dy = 0 روی یک ناحیهٔ همبند ساده کامل است اگر و تنها اگر

∂M∂y=∂N∂x,\frac{\partial M}{\partial y} = \frac{\partial N}{\partial x},

که در این صورت تابع پتانسیلی مانند FF با Fx=MF_x = M، Fy=NF_y = N وجود دارد و جواب F(x,y)=cF(x,y) = c است.

عامل انتگرال‌ساز برای معادلات غیرکامل. اگر My−NxN\dfrac{M_y - N_x}{N} فقط به xx وابسته باشد، آنگاه μ(x)=e∫My−NxN dx\mu(x) = e^{\int \frac{M_y - N_x}{N}\,dx}؛ اگر Nx−MyM\dfrac{N_x - M_y}{M} فقط به yy وابسته باشد، آنگاه μ(y)=e∫Nx−MyM dy\mu(y) = e^{\int \frac{N_x - M_y}{M}\,dy}.

۳. روش (درخت تصمیم)

  1. معادله را به صورت دیفرانسیلی M dx+N dy=0M\,dx + N\,dy = 0 بنویسید و ببینید آیا متغیرها جدا می‌شوند. اگر MM حاصل‌ضرب تابعی از xx در تابعی از yy باشد (و NN نیز همین‌طور)، جدا کنید و انتگرال بگیرید — این سریع‌ترین راه است.
  2. آیا نسبت به yy خطی است؟ اگر y′+P(x)y=Q(x)y' + P(x)y = Q(x)، در μ=e∫P dx\mu = e^{\int P\,dx} ضرب کنید؛ طرف چپ به (μy)′(\mu y)' تبدیل می‌شود و یک بار انتگرال می‌گیرید. (نسبت به xx خطی است؟ نقش‌ها را عوض کنید: xx را مجهول بگیرید، dxdy+P(y)x=Q(y)\dfrac{dx}{dy} + P(y)x = Q(y).)
  3. کامل‌بودن را بیازمایید My=?NxM_y \stackrel{?}{=} N_x. اگر برابر بودند، FF را با انتگرال‌گیری از MM نسبت به xx به دست آورید و سپس جملهٔ وابسته به yy تنها را از Fy=NF_y = N تعیین کنید.
  4. کامل نیست؟ به دنبال یک عامل انتگرال‌ساز بگردید: μ(x)\mu(x) یا μ(y)\mu(y) را با فرمول‌های بالا امتحان کنید، یا — وقتی معادله از گروه‌های تک‌جمله‌ای ساخته شده است — حدس μ=xhyk\mu = x^h y^k را در نظر بگیرید و شرط My=NxM_y = N_x را اعمال کنید تا (h,k)(h,k) به دست آید.
  5. نسبت به yy غیرخطی است؟ به دنبال یک تغییر متغیر خطی‌ساز باشید: یک توان تنهای yny^n در طرف راست یعنی برنولی (v=y1−nv = y^{1-n})؛ طرف راستی که فقط به y/xy/x وابسته است یعنی همگن (v=y/xv = y/x)؛ طرف راستی که یک درجهٔ دوم کامل بر حسب yy است (جمله‌هایی با 11، yy و y2y^2) یعنی ریکاتی — این حالت به یک جواب معلوم y1y_1 نیاز دارد و سپس y=y1+1uy = y_1 + \dfrac{1}{u} (بخش ۶).
  6. انتگرال بگیرید، سپس ثابت را بازگردانید و اگر شرط اولیه داده شده است، cc را محاسبه کنید.

۴. مثال حل‌شدهٔ کوتاه

معادلهٔ   (3x2y+2xy) dx+(x3+x2+2y) dy=0\;(3x^2 y + 2xy)\,dx + (x^3 + x^2 + 2y)\,dy = 0 را حل کنید.

در اینجا M=3x2y+2xyM = 3x^2y + 2xy و N=x3+x2+2yN = x^3 + x^2 + 2y. کامل‌بودن را بررسی می‌کنیم:

My=3x2+2x,Nx=3x2+2x.My=Nx  ✓M_y = 3x^2 + 2x, \qquad N_x = 3x^2 + 2x. \qquad M_y = N_x \;\checkmark

پس معادله کامل است. از MM نسبت به xx انتگرال می‌گیریم:

F=∫(3x2y+2xy) dx=x3y+x2y+h(y).F = \int (3x^2y + 2xy)\,dx = x^3 y + x^2 y + h(y).

نسبت به yy مشتق می‌گیریم و با NN برابر قرار می‌دهیم:

Fy=x3+x2+h′(y)  =  x3+x2+2y  ⇒  h′(y)=2y  ⇒  h(y)=y2.F_y = x^3 + x^2 + h'(y) \;=\; x^3 + x^2 + 2y \;\Rightarrow\; h'(y) = 2y \;\Rightarrow\; h(y) = y^2.

جواب ضمنی برابر است با

x3y+x2y+y2=c.x^3 y + x^2 y + y^2 = c.

۵. گونه‌های رایج و حالت‌های خاص

  • برنولی   y′+P(x)y=Q(x) yn\;y' + P(x)y = Q(x)\,y^n: با تغییر متغیر v=y1−nv = y^{1-n} معادله خطی می‌شود و به v′+(1−n)P v=(1−n)Qv' + (1-n)P\,v = (1-n)Q می‌رسد.
  • همگن (درجهٔ صفر)   y′=f(y/x)\;y' = f(y/x): قرار دهید v=y/xv = y/x که معادلهٔ جداشدنی x v′=f(v)−vx\,v' = f(v) - v را می‌دهد.
  • عامل انتگرال‌ساز تک‌جمله‌ای μ=xhyk\mu = x^h y^k: برای معادلاتی که از گروه‌های xpyq(m y dx+n x dy)x^p y^q(m\,y\,dx + n\,x\,dy) ساخته شده‌اند، اعمال شرط کامل‌بودن بر هر گروه یک معادلهٔ خطی m(q+k+1)=n(p+h+1)m(q+k+1) = n(p+h+1) می‌دهد؛ چند گروه یک دستگاه خطی برای (h,k)(h,k) می‌دهند.
  • مسیرهای متعامد: برای یافتن منحنی‌هایی که یک خانوادهٔ F(x,y)=cF(x,y)=c را با زاویهٔ قائمه قطع می‌کنند، مشتق بگیرید تا شیب خانواده یعنی y′y' به دست آید، آن را با −1/y′-1/y' جایگزین کنید و معادلهٔ مرتبهٔ اول حاصل (که اغلب جداشدنی است) را حل کنید. در مسیرهای هم‌زاویه به‌جای −1/y′-1/y'، tan⁡θ\tan\theta چرخیده به‌اندازهٔ یک زاویهٔ ثابت قرار می‌گیرد.
  • تشخیص صورت‌های کامل: دیفرانسیل‌های کامل d(xy)=y dx+x dyd(xy) = y\,dx + x\,dy،   d ⁣(yx)=x dy−y dxx2\;d\!\left(\dfrac{y}{x}\right) = \dfrac{x\,dy - y\,dx}{x^2}،   d ⁣(ln⁡yx)=x dy−y dxxy\;d\!\left(\ln\dfrac{y}{x}\right) = \dfrac{x\,dy - y\,dx}{xy} را به خاطر بسپارید — با آن‌ها می‌توان عامل انتگرال‌ساز را با یک نگاه تشخیص داد.

۶. معادلات ریکاتی — کاهش با یک جواب معلوم

معادلهٔ ریکاتی یک معادلهٔ دیفرانسیل مرتبهٔ اول است که طرف راست آن یک چندجمله‌ای درجهٔ دوم بر حسب yy با ضرایب وابسته به xx است:

y′=q0(x)+q1(x) y+q2(x) y2,q2≢0.y' = q_0(x) + q_1(x)\,y + q_2(x)\,y^{2}, \qquad q_2 \not\equiv 0 .

اگر q0≡0q_0 \equiv 0 باشد، معادله صرفاً یک معادلهٔ برنولی با n=2n = 2 است؛ اگر q2≡0q_2 \equiv 0 باشد، خطی است. با حضور هر سه جمله، معادله در حالت کلی با انتگرال‌گیری قابل حل نیست — اما به‌محض آنکه یک جواب خصوصی y1(x)y_1(x) معلوم باشد، جواب عمومی از یک معادلهٔ خطی تنها به دست می‌آید.

قضیه (کاهش به معادلهٔ خطی). فرض کنید y1y_1 در معادلهٔ ریکاتی صدق کند. تغییر متغیر

y=y1+1uy = y_1 + \frac{1}{u}

آن را به معادلهٔ خطی مرتبهٔ اول زیر تبدیل می‌کند

u′+(q1+2 q2 y1) u=− q2.u' + \big(q_1 + 2\,q_2\,y_1\big)\,u = -\,q_2 .

چرا. با مشتق‌گیری داریم y′=y1′−u′u2y' = y_1' - \dfrac{u'}{u^{2}}. با بسط طرف راست،

q0+q1y1+q2y12+q1+2q2y1u+q2u2,q_0 + q_1 y_1 + q_2 y_1^{2} + \frac{q_1 + 2q_2 y_1}{u} + \frac{q_2}{u^{2}} ,

و سه جملهٔ اول برابر y1′y_1' هستند، زیرا y1y_1 یک جواب است. آنچه باقی می‌ماند −u′u2=q1+2q2y1u+q2u2-\dfrac{u'}{u^{2}} = \dfrac{q_1 + 2q_2y_1}{u} + \dfrac{q_2}{u^{2}} است؛ ضرب در −u2-u^{2} معادلهٔ خطی بالا را می‌دهد.

راه معادل (برنولی). اگر به‌جای آن بنویسیم y=y1+vy = y_1 + v، خواهیم داشت

v′=(q1+2 q2 y1) v+q2 v2,v' = \big(q_1 + 2\,q_2\,y_1\big)\,v + q_2\,v^{2},

که یک معادلهٔ برنولی با n=2n = 2 است و تغییر متغیر استاندارد آن u=v−1u = v^{-1} دقیقاً همان تغییر متغیر بالاست. هر کدام را که به خاطر دارید به کار ببرید؛ جواب یکی است.

روش.

  1. معادله را به صورت y′=q0+q1y+q2y2y' = q_0 + q_1 y + q_2 y^{2} بازنویسی کنید و q1q_1 و q2q_2 را همراه با علامتشان بخوانید.
  2. y1y_1 را به دست آورید: یا داده شده است، یا با امتحان‌کردن شکل‌های ساده — یک ثابت، axa x، ax\dfrac{a}{x}، axka x^{k}، aekxa e^{kx} — و حل برای aa پیدا می‌شود.
  3. ضریب q1+2q2y1q_1 + 2q_2 y_1 را تشکیل دهید و u′+(q1+2q2y1) u=−q2u' + (q_1 + 2q_2y_1)\,u = -q_2 را با عامل انتگرال‌ساز μ=e∫(q1+2q2y1) dx\mu = e^{\int (q_1 + 2q_2 y_1)\,dx} حل کنید.
  4. بنویسید y=y1+1uy = y_1 + \dfrac{1}{u}. ثابت دلخواه درون مخرج قرار دارد.

مثال حل‌شدهٔ کوتاه. معادلهٔ   y′=y2−yx−1x2\;y' = y^{2} - \dfrac{y}{x} - \dfrac{1}{x^{2}} را برای x>0x > 0 حل کنید.

در اینجا q0=−1x2q_0 = -\dfrac{1}{x^{2}}، q1=−1xq_1 = -\dfrac{1}{x}، q2=1q_2 = 1. y1=axy_1 = \dfrac{a}{x} را امتحان می‌کنیم: معادله به −ax2=a2−a−1x2-\dfrac{a}{x^{2}} = \dfrac{a^{2} - a - 1}{x^{2}} تبدیل می‌شود، پس a2=1a^{2} = 1؛ y1=1xy_1 = \dfrac{1}{x} را برمی‌گزینیم. آنگاه

q1+2q2y1=−1x+2x=1x⇒u′+1x u=−1.q_1 + 2q_2y_1 = -\frac{1}{x} + \frac{2}{x} = \frac{1}{x} \quad\Rightarrow\quad u' + \frac{1}{x}\,u = -1 .

عامل انتگرال‌ساز μ=x\mu = x است:

(x u)′=−x  ⇒  x u=−x22+c  ⇒  u=C−x22x(C=2c).(x\,u)' = -x \;\Rightarrow\; x\,u = -\frac{x^{2}}{2} + c \;\Rightarrow\; u = \frac{C - x^{2}}{2x} \qquad (C = 2c).

جواب عمومی برابر است با

y=1x+2xC−x2.y = \frac{1}{x} + \frac{2x}{C - x^{2}} .

وارسی. با v=2xC−x2v = \dfrac{2x}{C - x^{2}}: v′=2C+2x2(C−x2)2v' = \dfrac{2C + 2x^{2}}{(C - x^{2})^{2}}، و vx+v2=2(C−x2)+4x2(C−x2)2\dfrac{v}{x} + v^{2} = \dfrac{2(C - x^{2}) + 4x^{2}}{(C - x^{2})^{2}} — همان مقدار. (ریشهٔ دیگر a=−1a = -1 جواب y=−1xy = -\dfrac{1}{x} را می‌دهد که عضو C=0C = 0 همین خانواده است.)

نکته‌های بیشتر.

  • جواب معلوم به‌ازای cc متناهی در خانواده نیست. y=y1y = y_1 متناظر با u→∞u \to \infty است (ثابت به بی‌نهایت میل می‌کند)؛ فرمول y1+1uy_1 + \dfrac{1}{u} همهٔ جواب‌های دیگر را می‌دهد.
  • دو جواب معلوم y1,y2y_1, y_2: جواب عمومی تنها به یک انتگرال‌گیری نیاز دارد، y−y1y−y2=c e∫q2 (y1−y2) dx\dfrac{y - y_1}{y - y_2} = c\,e^{\int q_2\,(y_1 - y_2)\,dx}.
  • ارتباط با معادلات خطی مرتبهٔ دوم: تغییر متغیر y=−w′q2 wy = -\dfrac{w'}{q_2\,w} معادلهٔ ریکاتی را به w′′−(q1+q2′q2)w′+q0 q2 w=0w'' - \left(q_1 + \dfrac{q_2'}{q_2}\right)w' + q_0\,q_2\,w = 0 تبدیل می‌کند. با ضرایب ثابت، این روش معادلهٔ ریکاتی را بدون نیاز به هیچ جواب خصوصی حل می‌کند.
  • ضرایب ثابت: y′=a+b y+c y2y' = a + b\,y + c\,y^{2} جداشدنی است و ریشه‌های a+b y+c y2=0a + b\,y + c\,y^{2} = 0 جواب‌های خصوصی ثابت هستند.

تلهٔ رایج: علامت q2q_2 همان جایی است که مسئله‌های ریکاتی از دست می‌روند. ابتدا همهٔ جمله‌ها را به طرف راست ببرید؛ جمله‌ای که به صورت −y2-y^{2} نوشته شده یعنی q2=−1q_2 = -1، پس طرف راست معادلهٔ خطی −q2=+1-q_2 = +1 و ضریب آن q1−2y1q_1 - 2y_1 است. همچنین جواب را به صورت y=y1+uy = y_1 + u ندهید: جملهٔ تصحیح وارونِ جواب معادلهٔ خطی است.

نکتهٔ کنکوری: پیش از محاسبهٔ طولانی، نوع معادله را مشخص کنید. کامل‌بودن با بررسی دو مشتق (MyM_y در برابر NxN_x) سنجیده می‌شود که چند ثانیه وقت می‌گیرد و فوراً نشان می‌دهد باید از یک تابع پتانسیل انتگرال بگیرید یا به دنبال عامل انتگرال‌ساز باشید. وقتی یک عامل پیشنهادی داده شده است (مانند سؤال‌های چهارگزینه‌ای)، از ابتدا استخراج نکنید — در معادله ضرب کنید و My=NxM_y = N_x را بررسی کنید (یا هر گزینه را به شکل xhykx^h y^k درآورید و دستگاه کامل‌بودن را بیازمایید)؛ گزینه‌ای که معادله را کامل می‌کند پاسخ است. برای معادلهٔ ریکاتی با جواب دادهٔ y1y_1، گزینهٔ درست باید شکل y1+1u(x)y_1 + \dfrac{1}{u(x)} را با ثابت درون uu داشته باشد، که در آن uu در u′+(q1+2q2y1)u=−q2u' + (q_1 + 2q_2y_1)u = -q_2 صدق می‌کند — همین شکل به‌تنهایی اغلب نیمی از گزینه‌ها را حذف می‌کند.

فرمول‌های کلیدی

Separable equation
∫g(y) dy=∫f(x) dx+c\int g(y)\,dy = \int f(x)\,dx + c
Linear integrating factor
μ(x)=e∫P(x) dx,y=1μ(∫μ Q dx+c)\mu(x) = e^{\int P(x)\,dx},\quad y = \frac{1}{\mu}\left(\int \mu\,Q\,dx + c\right)
Exactness test
∂M∂y=∂N∂x\frac{\partial M}{\partial y} = \frac{\partial N}{\partial x}
Integrating factor (function of x)
μ(x)=e∫My−NxN dx\mu(x) = e^{\int \frac{M_y - N_x}{N}\,dx}
Bernoulli substitution
v=y1−n ⇒ v′+(1−n)P v=(1−n)Qv = y^{1-n}\ \Rightarrow\ v' + (1-n)P\,v = (1-n)Q
Orthogonal-trajectory slope
y⊥′=−1y′y'_{\perp} = -\frac{1}{y'}
Integrating factor (function of y)
μ(y)=e∫Nx−MyM dy\mu(y) = e^{\int \frac{N_x - M_y}{M}\,dy}
Riccati equation
y′=q0(x)+q1(x) y+q2(x) y2y' = q_0(x) + q_1(x)\,y + q_2(x)\,y^{2}
Riccati reduction with a known solution
y=y1+1u ⇒ u′+(q1+2q2y1)u=−q2y = y_1 + \frac{1}{u}\ \Rightarrow\ u' + \left(q_1 + 2q_2y_1\right)u = -q_2
Riccati with two known solutions
y−y1y−y2=c e∫q2 (y1−y2) dx\frac{y - y_1}{y - y_2} = c\,e^{\int q_2\,(y_1 - y_2)\,dx}
Riccati to second-order linear
y=−w′q2w ⇒ w′′−(q1+q2′q2)w′+q0q2 w=0y = -\frac{w'}{q_2 w}\ \Rightarrow\ w'' - \left(q_1 + \frac{q_2'}{q_2}\right)w' + q_0 q_2\,w = 0
#first-order-ode#separable-equation#linear-ode#exact-equation#integrating-factor#orthogonal-trajectories#bernoulli#riccati-equation

سوالات تمرینی