KonkurStudy
همه کارت‌ها

مساحت نواحی مسطح (دکارتی، پارامتری و قطبی)

هر مساحت مسطح همان ∬DdA\iint_D dA است که به یکی از سه روش ساده می‌شود — برش عمودی/افقی، انتگرال مرزی گرین 12∮(x dy−y dx)\tfrac12\oint(x\,dy-y\,dx)، یا جاروب قطبی 12∫r2 dθ\tfrac12\int r^2\,d\theta — و تمام دشواری یک سؤال کنکوری در تعیین بازهٔ پارامتری است که در آن مرز دقیقاً یک بار پیموده می‌شود.

کارت مفهوم کنکور ارشد ریاضی

اهمیت
۰/۵

۱. آنچه واقعاً محاسبه می‌شود

برای ناحیهٔ کراندار D⊂R2D\subset\mathbb{R}^{2}،

Area⁡(D)=∬DdA.\operatorname{Area}(D)=\iint_{D}dA .

هر فرمول مساحت در حساب دیفرانسیل و انتگرال تک‌متغیره، همین یک انتگرال است پس از یکی از سه تحویل زیر:

تحویل ایده نتیجه
برش‌زدن (فوبینی) انتگرال‌گیری از طول هر مقطع ∫(top−bottom) dx\int (\text{top}-\text{bottom})\,dx
انتقال به مرز (گرین) جایگزینی انتگرال دوگانه با انتگرال خطی 12∮C(x dy−y dx)\tfrac12\oint_C(x\,dy-y\,dx)
جاروب از یک نقطه (قطاع قطبی) جمع قطاع‌های دایره‌ای بی‌نهایت کوچک 12∫r2 dθ\tfrac12\int r^{2}\,d\theta

تحویل مناسب را از روی نحوهٔ توصیف ناحیه انتخاب کنید، نه از روی شکل ظاهری آن: نامساوی g≤y≤fg\le y\le f برش‌زدن را می‌طلبد، پارامترسازی t↦(x(t),y(t))t\mapsto(x(t),y(t)) گرین را، و معادلهٔ r=r(θ)r=r(\theta) جاروب را.

جدول اصلی

ناحیه به صورت مساحت فرضی که باید برقرار باشد
g(x)≤y≤f(x)g(x)\le y\le f(x) روی [a,b][a,b] ∫ab(f(x)−g(x))dx\displaystyle\int_a^b\bigl(f(x)-g(x)\bigr)dx f≥gf\ge g روی تمام [a,b][a,b]
p(y)≤x≤q(y)p(y)\le x\le q(y) روی [c,d][c,d] ∫cd(q(y)−p(y))dy\displaystyle\int_c^d\bigl(q(y)-p(y)\bigr)dy q≥pq\ge p روی تمام [c,d][c,d]
درون یک منحنی بستهٔ CC 12∮C(x dy−y dx)\displaystyle\frac12\oint_C(x\,dy-y\,dx) CC ساده، بسته و با جهت مثبت
0≤r≤r(θ)0\le r\le r(\theta)، α≤θ≤β\alpha\le\theta\le\beta 12∫αβr(θ)2 dθ\displaystyle\frac12\int_\alpha^\beta r(\theta)^{2}\,d\theta مرز یک بار پیموده شود، β−α≤2π\beta-\alpha\le 2\pi
چندضلعی (x1,y1),…,(xn,yn)(x_1,y_1),\dots,(x_n,y_n) 12∣∑i=1n(xiyi+1−xi+1yi)∣\displaystyle\frac12\left\lvert\sum_{i=1}^{n}\bigl(x_iy_{i+1}-x_{i+1}y_i\bigr)\right\rvert رئوس به ترتیب دوری، (xn+1,yn+1)=(x1,y1)(x_{n+1},y_{n+1})=(x_1,y_1)
T(D)T(D) با TT خطی ∣det⁡T∣⋅Area⁡(D)\lvert\det T\rvert\cdot\operatorname{Area}(D) T∈R2×2T\in\mathbb{R}^{2\times 2}

۲. حالت دکارتی: مساحت بین دو منحنی

دستورالعمل.

۱. معادلهٔ f(x)=g(x)f(x)=g(x) را حل کنید تا همهٔ طول‌های نقاط تقاطع در بازهٔ مورد نظر به دست آید. ۲. جهت برش را تعیین کنید: اگر ناحیه yy-ساده است (هر خط قائم آن را در یک پاره‌خط قطع می‌کند) برش عمودی بزنید، و اگر xx-ساده است برش افقی. ناحیه‌ای که هیچ‌کدام نیست باید تجزیه شود. ۳. روی هر زیربازه تعیین کنید کدام منحنی بالاتر است (با آزمودن یک نقطه) و انتگرال بگیرید: A=∫ab∣f(x)−g(x)∣ dx=∑k∫xkxk+1(upper−lower)dx.A=\int_a^b\bigl\lvert f(x)-g(x)\bigr\rvert\,dx=\sum_k\int_{x_k}^{x_{k+1}}\bigl(\text{upper}-\text{lower}\bigr)dx .

تمام مغز گام ۳ همان قدر مطلق است: انتگرال ∫ab(f−g) dx\int_a^b(f-g)\,dx روی بازه‌ای که منحنی‌ها در آن یکدیگر را قطع می‌کنند، اختلاف علامت‌دار را می‌دهد که اکیداً از مساحت کمتر است. تجزیه‌کردن در هر نقطهٔ تقاطع اختیاری نیست.

برش افقی وقتی به صرفه است که حل‌کردن بر حسب xx آسان‌تر از حل بر حسب yy باشد (مثلاً ناحیهٔ محصور بین y2=xy^{2}=x و y=x−2y=x-2 با یک انتگرال بر حسب dydy و با دو انتگرال بر حسب dxdx به دست می‌آید).

۳. مرز پارامتری: قضیهٔ گرین

قضیهٔ گرین. فرض کنید CC منحنی‌ای تکه‌تکه-C1C^{1}، ساده، بسته و با جهت مثبت (درون ناحیه در سمت چپ) باشد که DD را محصور می‌کند. اگر P,QP,Q روی یک مجموعهٔ باز شامل D‾\overline{D} از ردهٔ C1C^{1} باشند، آنگاه ∮CP dx+Q dy=∬D(∂Q∂x−∂P∂y)dA.\displaystyle\oint_C P\,dx+Q\,dy=\iint_D\left(\frac{\partial Q}{\partial x}-\frac{\partial P}{\partial y}\right)dA .

هر زوج (P,Q)(P,Q) با شرط Qx−Py=1Q_x-P_y=1 سمت راست را به مساحت تبدیل می‌کند. سه انتخاب استاندارد (0,x)(0,x)، (−y,0)(-y,0) و (−y2,x2)\bigl(-\tfrac y2,\tfrac x2\bigr) می‌دهند:

A=∮Cx dy=−∮Cy dx=12∮C(x dy−y dx),A=\oint_C x\,dy=-\oint_C y\,dx=\frac12\oint_C\bigl(x\,dy-y\,dx\bigr),

و برای پارامترسازی t∈[t0,t1]t\in[t_0,t_1]،

A=12∫t0t1(x(t) y′(t)−y(t) x′(t)) dt.A=\frac12\int_{t_0}^{t_1}\bigl(x(t)\,y'(t)-y(t)\,x'(t)\bigr)\,dt .

از صورت متقارن استفاده کنید، مگر آنکه یکی از x dyx\,dy یا −y dx-y\,dx آشکارا ساده‌تر باشد — تنها همین صورت است که برای منحنی‌هایی از نوع اختروش (astroid) و سیکلوئید متناهی و پاکیزه باقی می‌ماند.

سه نکته‌ای که سرنوشت سؤال‌های کنکور را تعیین می‌کنند.

  • این انتگرال علامت‌دار است: +A+A در جهت پادساعتگرد و −A-A در جهت ساعتگرد. پاسخ را با ∣⋅∣\lvert\cdot\rvert گزارش کنید.
  • بدون فرض سادگی، این فرمول مقدار 12∮(x dy−y dx)=∬R2n(p) dA\tfrac12\oint(x\,dy-y\,dx)=\iint_{\mathbb{R}^{2}}n(p)\,dA را می‌دهد، یعنی مساحت وزن‌دار با عدد پیچش n(p)n(p). حلقه‌ای که دو بار پیموده شود دو بار شمرده می‌شود و دو گلبرگ با جهت‌های مخالف یکدیگر را حذف می‌کنند.
  • کمانِ نابسته باید با پاره‌خط‌هایی (معمولاً روی محورها) بسته شود، و سهم این پاره‌خط‌ها چنین است: ∮x dy=0\oint x\,dy=0 روی y=consty=\text{const} و ∮y dx=0\oint y\,dx=0 روی x=constx=\text{const} — و به همین دلیل مساحت یک طاق سیکلوئید با −∮y dx-\oint y\,dx حساب می‌شود.

مثال کوچک (خودتقاطعی). برای منحنی هشت‌شکل x=sin⁡t,  y=sin⁡2t,  t∈[0,2π]x=\sin t,\;y=\sin 2t,\;t\in[0,2\pi] (گلبرگ‌ها در مبدأ و در t=0,π,2πt=0,\pi,2\pi به هم می‌رسند):

xy′−yx′=2sin⁡tcos⁡2t−sin⁡2tcos⁡t=−2sin⁡3t,x y'-y x'=2\sin t\cos 2t-\sin 2t\cos t=-2\sin^{3}t, 12∫0π(−2sin⁡3t) dt=−∫0πsin⁡3t dt=−43.\tfrac12\int_{0}^{\pi}(-2\sin^{3}t)\,dt=-\int_0^{\pi}\sin^{3}t\,dt=-\frac43 .

مساحت گلبرگ راست برابر 43\tfrac43 است (که در جهت ساعتگرد پیموده می‌شود)؛ بنا بر تقارن، گلبرگ چپ مقدار +43+\tfrac43 می‌دهد. مجموع علامت‌دار روی [0,2π][0,2\pi] برابر 00 است، حال آنکه مساحت واقعی 43+43=83\tfrac43+\tfrac43=\tfrac83 است. در هر پارامتر خودتقاطع تجزیه کنید، قدر مطلق بگیرید و سپس جمع کنید.

۴. حالت قطبی: فرمول جاروب

قطاع دایره‌ای به شعاع rr و زاویهٔ Δθ\Delta\theta مساحت 12r2Δθ\tfrac12 r^{2}\Delta\theta دارد؛ جمع‌کردن قطاع‌ها المان مساحت dA=12r2 dθdA=\tfrac12r^{2}\,d\theta را می‌دهد و در نتیجه

A=12∫αβr(θ)2 dθ,A=\frac12\int_{\alpha}^{\beta}r(\theta)^{2}\,d\theta ,

که معتبر است هرگاه پرتوِ خارج‌شده از قطب، ناحیه را برای هر θ∈[α,β]\theta\in[\alpha,\beta] در همان یک پاره‌خط 0≤r≤r(θ)0\le r\le r(\theta) قطع کند. (این دقیقاً همان انتگرال دوگانهٔ ∬Dr dr dθ\iint_D r\,dr\,d\theta است پس از محاسبهٔ انتگرال داخلی.)

بین دو منحنی قطبی، با 0≤rin(θ)≤rout(θ)0\le r_{\text{in}}(\theta)\le r_{\text{out}}(\theta):

A=12∫αβ(rout2−rin2) dθ(not 12∫(rout−rin)2).A=\frac12\int_{\alpha}^{\beta}\bigl(r_{\text{out}}^{2}-r_{\text{in}}^{2}\bigr)\,d\theta\qquad(\textbf{not }\tfrac12\int(r_{\text{out}}-r_{\text{in}})^{2}).

یافتن کران‌ها — گامی که پاسخ را تعیین می‌کند.

۱. گلبرگ‌ها / حلقه‌ها: معادلهٔ r(θ)=0r(\theta)=0 را حل کنید؛ هر دو ریشهٔ متوالی یک حلقه را محصور می‌کنند. ۲. دو منحنی: معادلهٔ r1(θ)=r2(θ)r_1(\theta)=r_2(\theta) را حل کنید، سپس قطب را جداگانه بررسی کنید — مبدأ می‌تواند روی هر دو منحنی ولی در θ\thetaهای متفاوت قرار گیرد و آنگاه برای آن معادله نامرئی است. ۳. rr منفی: نقطهٔ (r,θ)(r,\theta) با r<0r<0 در (∣r∣,θ+π)(\lvert r\rvert,\theta+\pi) رسم می‌شود. کمان‌های با rr منفی ممکن است حلقه‌های تازه‌ای بسازند یا حلقه‌های قبلی را دوباره بپیمایند — و همین دوگانگی، تلهٔ کلاسیک این مبحث است. ۴. از تقارن بهره ببرید: از یک قطعهٔ متقارن انتگرال بگیرید و در تعداد ضرب کنید؛ این کار از شمارش مضاعف نیز جلوگیری می‌کند.

۵. مثال حل‌شده در حالت کلی: گل سرخی r=acos⁡kθr=a\cos k\theta

فرض کنید k∈Nk\in\mathbb{N} و a>0a>0.

گام ۱ — بازهٔ یک گلبرگ. r=0  ⟺  cos⁡kθ=0  ⟺  θ=±π2kr=0\iff\cos k\theta=0\iff\theta=\pm\dfrac{\pi}{2k} (نزدیک‌ترین ریشه‌ها به θ=0\theta=0)، پس یک گلبرگ روی −π2k≤θ≤π2k-\tfrac{\pi}{2k}\le\theta\le\tfrac{\pi}{2k} جاروب می‌شود.

گام ۲ — مساحت آن. Apetal=12∫−π/2kπ/2ka2cos⁡2kθ dθ=a24∫−π/2kπ/2k(1+cos⁡2kθ)dθ=a24[θ+sin⁡2kθ2k]−π/2kπ/2k=πa24k.A_{\text{petal}}=\frac12\int_{-\pi/2k}^{\pi/2k}a^{2}\cos^{2}k\theta\,d\theta=\frac{a^{2}}{4}\int_{-\pi/2k}^{\pi/2k}\bigl(1+\cos 2k\theta\bigr)d\theta=\frac{a^{2}}{4}\left[\theta+\frac{\sin 2k\theta}{2k}\right]_{-\pi/2k}^{\pi/2k}=\frac{\pi a^{2}}{4k}.

گام ۳ — تعداد گلبرگ‌ها. وقتی θ\theta روی [0,2π)[0,2\pi) حرکت می‌کند منحنی بسته می‌شود؛ کمان‌های با rr منفی هنگامی که kk زوج است kk گلبرگ اضافی می‌سازند، اما وقتی kk فرد است دقیقاً گلبرگ‌های موجود را دوباره می‌پیمایند. بنابراین

#petals={2k,k even,k,k odd,Atotal={2k⋅πa24k=πa22,k even,k⋅πa24k=πa24,k odd.\#\text{petals}=\begin{cases}2k,&k\ \text{even},\\ k,&k\ \text{odd},\end{cases}\qquad A_{\text{total}}=\begin{cases}2k\cdot\dfrac{\pi a^{2}}{4k}=\dfrac{\pi a^{2}}{2},&k\ \text{even},\\[4pt] k\cdot\dfrac{\pi a^{2}}{4k}=\dfrac{\pi a^{2}}{4},&k\ \text{odd}.\end{cases}

گام ۴ — وارسیِ متقابلی که تله را آشکار می‌کند. جاروب کاملِ ساده‌لوحانه همواره مقدار 12∫02πa2cos⁡2kθ dθ=πa22,\frac12\int_{0}^{2\pi}a^{2}\cos^{2}k\theta\,d\theta=\frac{\pi a^{2}}{2}, را می‌دهد، زیرا مقدار میانگین cos⁡2\cos^{2} صرف‌نظر از kk برابر 12\tfrac12 است. برای kk زوج این پاسخ درست است (هر گلبرگ یک بار جاروب می‌شود)؛ برای kk فرد دقیقاً دو برابر مساحت واقعی است (هر گلبرگ دو بار جاروب می‌شود). وارسی سلامت در k=1k=1: منحنی r=acos⁡θr=a\cos\theta دایره‌ای به شعاع a/2a/2 و مساحت πa2/4\pi a^{2}/4 است — یعنی فرمول حالت فرد، نه πa2/2\pi a^{2}/2. همین گزاره‌ها عیناً برای r=asin⁡kθr=a\sin k\theta نیز برقرارند.

۶. تصاویر خطی و مقاطع مخروطی: مساحت به کمک دترمینان

اگر T:R2→R2T:\mathbb{R}^{2}\to\mathbb{R}^{2} خطی باشد، آنگاه Area⁡(T(D))=∣det⁡T∣Area⁡(D)\operatorname{Area}\bigl(T(D)\bigr)=\lvert\det T\rvert\operatorname{Area}(D) (همان ژاکوبیِ تغییر متغیر که در اینجا ثابت است). دو نتیجهٔ در حد کنکور:

  • تصویر قرص واحد تحت T=diag⁡(a,b)T=\operatorname{diag}(a,b) بیضی x2a2+y2b2=1\frac{x^{2}}{a^{2}}+\frac{y^{2}}{b^{2}}=1 است، پس مساحتش πab\pi ab است — بدون هیچ انتگرال‌گیری. (فرمول گرین روی x=acos⁡tx=a\cos t و y=bsin⁡ty=b\sin t همین را بازتولید می‌کند: 12∫02πab dt=πab\tfrac12\int_0^{2\pi}ab\,dt=\pi ab.)
  • یک مقطع مخروطی مرکزی عمومی Ax2+Bxy+Cy2=1Ax^{2}+Bxy+Cy^{2}=1 به صورت x ⁣⊤Mx=1\mathbf{x}^{\!\top}M\mathbf{x}=1 نوشته می‌شود که در آن M=(AB/2B/2C)M=\begin{pmatrix}A&B/2\\ B/2&C\end{pmatrix}. اگر MM معین مثبت باشد (یعنی A>0A>0 و det⁡M=4AC−B24>0\det M=\tfrac{4AC-B^{2}}{4}>0)، منحنی بیضی‌ای با نیم‌محورهای 1/λ1,1/λ21/\sqrt{\lambda_1},1/\sqrt{\lambda_2} است، پس A=πλ1λ2=πdet⁡M=2π4AC−B2.A=\frac{\pi}{\sqrt{\lambda_1\lambda_2}}=\frac{\pi}{\sqrt{\det M}}=\frac{2\pi}{\sqrt{4AC-B^{2}}}. اگر 4AC−B2<04AC-B^{2}<0 باشد مقطع یک هذلولی است و مساحت متناهی محصور نمی‌کند؛ و اگر 4AC−B2=04AC-B^{2}=0 باشد به دو خط موازی تباهیده می‌شود.

نکتهٔ کنکوری: هرگز محورها را برای حذف جملهٔ xyxy دوران ندهید. مساحت Ax2+Bxy+Cy2=1Ax^{2}+Bxy+Cy^{2}=1 تنها به کمیت دوران‌ناوردای det⁡M\det M بستگی دارد، پس فقط یک دترمینان با پاسخ فاصله دارید: 2π/4AC−B22\pi/\sqrt{4AC-B^{2}}.

۷. مساحت‌های استاندارد که ارزش حفظ‌کردن دارند

منحنی معادله مساحت محصور
بیضی x=acos⁡t,  y=bsin⁡tx=a\cos t,\;y=b\sin t πab\pi ab
مقطع مخروطی مرکزی Ax2+Bxy+Cy2=1Ax^{2}+Bxy+Cy^{2}=1، 4AC>B24AC>B^{2} 2π4AC−B2\dfrac{2\pi}{\sqrt{4AC-B^{2}}}
گل سرخی r=acos⁡kθr=a\cos k\theta یک گلبرگ πa24k\dfrac{\pi a^{2}}{4k}
گل سرخی، مجموع kk زوج // kk فرد πa22\dfrac{\pi a^{2}}{2} // πa24\dfrac{\pi a^{2}}{4}
قلبی‌وار (کاردیوئید) r=a(1+cos⁡θ)r=a(1+\cos\theta) 3πa22\dfrac{3\pi a^{2}}{2}
دایرهٔ گذرنده از قطب r=2acos⁡θr=2a\cos\theta πa2\pi a^{2}
لِمنیسکات r2=a2cos⁡2θr^{2}=a^{2}\cos 2\theta a2a^{2} (هر دو حلقه)
اختروش (astroid) x=acos⁡3t,  y=asin⁡3tx=a\cos^{3}t,\;y=a\sin^{3}t 3πa28\dfrac{3\pi a^{2}}{8}
یک طاق سیکلوئید x=a(t−sin⁡t),  y=a(1−cos⁡t)x=a(t-\sin t),\;y=a(1-\cos t) 3πa23\pi a^{2}

۸. گونه‌ها و حالت‌های مرزی که در کنکور جایگزین می‌شوند

  • منحنی‌هایی که درون بازه یکدیگر را قطع می‌کنند. در هر ریشهٔ f−gf-g تجزیه کنید؛ فراموش‌کردن یک ریشه همیشه یکی از گزینه‌های انحرافی را تولید می‌کند.
  • لیماسون r=a+bcos⁡θr=a+b\cos\theta با a<ba<b. این منحنی حلقهٔ داخلی دارد؛ «مساحت درون حلقهٔ بیرونی»، «مساحت حلقهٔ داخلی» و «مساحت بین دو حلقه» سه انتگرال متفاوت روی سه بازهٔ θ\thetaی متفاوت‌اند.
  • ناحیه‌ای که دو بار پیموده می‌شود. اعمال کورکورانهٔ 12∫02π\tfrac12\int_0^{2\pi} بر r=acos⁡θr=a\cos\theta، بر گل سرخی با kk فرد، یا بر پارامترسازی‌ای با پیچش دوگانه، پاسخ را دو برابر می‌کند.
  • پارامترسازی ساعتگرد. انتگرال گرین عددی منفی می‌دهد؛ پاسخ همان قدر مطلق آن است.
  • منحنی‌های خودتقاطع (هشت‌شکل). مساحت علامت‌دار ممکن است 00 شود؛ حلقه‌به‌حلقه انتگرال بگیرید.
  • نواحی بی‌کران. مساحت به انتگرال ناسره تبدیل می‌شود — پیش از اعلام مقدار باید همگرایی آزموده شود.
  • مساحت بین یک منحنی قطبی و یک منحنی دکارتی، یا بین دو منحنی قطبی. از 12∫(rout2−rin2)\tfrac12\int(r_{\text{out}}^{2}-r_{\text{in}}^{2}) استفاده کنید، در هر زاویهٔ تقاطع تجزیه کنید و قطب را از یاد نبرید.

هرگاه هیچ تحویلی تمیز از آب درنیامد — ناحیه با چهار منحنی متفاوت محصور شده باشد، یا انتگرال‌ده در مسئلهٔ جرم/میانگین برابر 11 نباشد — به ∬DdA\iint_D dA بازگردید و تغییر متغیر بدهید (کارت انتگرال‌های چندگانه را ببینید)؛ قضیهٔ گرین دقیقاً پل میان این دو دیدگاه است، و دوران‌دادن ناحیه به جای اندازه‌گیری آن، موضوع کارت اجسام دوّار است.

تلهٔ رایج: فرمول هرگز بخش دشوار کار نیست — بازه است. پیش از انتگرال‌گیری، کتبی به این پرسش پاسخ دهید: مرز روی کدام بازه دقیقاً یک بار پیموده می‌شود؟ برای گل‌های سرخی، تعداد گلبرگ‌ها را از زوج یا فرد بودن kk بشمارید (2k2k اگر زوج، kk اگر فرد)؛ برای rr منفی، تصمیم بگیرید که کمان حلقه‌ای تازه می‌کشد یا حلقه‌ای قدیمی را دوباره می‌پیماید؛ و برای منحنی‌های پارامتری، نقاط خودتقاطع را بیابید. تقریباً هر گزینهٔ انحرافی در این مبحث، انتگرال‌ده درست روی بازهٔ نادرست است — معمولاً پاسخ درست ضرب در 22، ضرب در 12\tfrac12، یا تقسیم بر تعداد گلبرگ‌ها.

فرمول‌های کلیدی

Polar (sector) area
A=12∫αβr(θ)2 dθ,Abetween=12∫αβ(rout2−rin2)dθA=\frac{1}{2}\int_{\alpha}^{\beta} r(\theta)^{2}\,d\theta,\qquad A_{\text{between}}=\frac{1}{2}\int_{\alpha}^{\beta}\bigl(r_{\text{out}}^{2}-r_{\text{in}}^{2}\bigr)d\theta

Valid only when each ray meets the region in one segment and the boundary is swept exactly once over $[\alpha,\beta]$.

Green's theorem area of a closed curve
A=12∮C(x dy−y dx)=12∫t0t1(x(t)y′(t)−y(t)x′(t))dtA=\frac{1}{2}\oint_{C}\bigl(x\,dy-y\,dx\bigr)=\frac{1}{2}\int_{t_0}^{t_1}\bigl(x(t)y'(t)-y(t)x'(t)\bigr)dt

For a simple closed positively oriented curve; the value is signed (negative if clockwise) and counts winding numbers if the curve self-intersects.

Area of the central conic $Ax^{2}+Bxy+Cy^{2}=1$
A=πdet⁡M=2π4AC−B2,M=(AB/2B/2C)A=\frac{\pi}{\sqrt{\det M}}=\frac{2\pi}{\sqrt{4AC-B^{2}}},\qquad M=\begin{pmatrix}A&B/2\\ B/2&C\end{pmatrix}

An ellipse exactly when $M$ is positive definite ($4AC>B^{2}$); no rotation of axes is needed since the area depends only on $\det M$.

#polar-area#greens-theorem#area-between-curves#parametric-curve#rose-curve

کارت‌های مرتبط

سوالات تمرینی