فرض کنید X1,…,Xn یک نمونه تصادفی از توزیع N(0,σ2) و T2=n1∑Xi2 باشد، بهطور تقریبی P(T>σ)، کدام است؟
پاسخ صحیح:گزینهٔ B — 21
پاسخ تشریحی
برپایی مسئله. متغیرهای Xi مستقل و همتوزیع با توزیع N(0,σ2) هستند، پس E[Xi2]=Var(Xi)=σ2. تعریف میکنیم
T2=n1∑i=1nXi2.
از آنجا که T≥0 و σ>0، پیشامد {T>σ} همارز با {T2>σ2} است:
P(T>σ)=P(n1∑i=1nXi2>σ2)=P(∑i=1nXi2>nσ2).
استفاده از توزیع کای-دو. چون Xi/σ∼N(0,1)، داریم ∑i(Xi/σ)2∼χn2. بنابراین
Y:=σ21∑i=1nXi2∼χn2,E[Y]=n,Var(Y)=2n,
و پیشامد به صورت P(T>σ)=P(Y>n)=P(Y>E[Y]) درمیآید.
تقریب نمونهٔ بزرگ (قضیهٔ حد مرکزی). بنا بر قضیهٔ حد مرکزی، Wˉ=n1∑Xi2 (به بیان دیگر Y/n) برای n بزرگ تقریباً نرمال است و در نتیجه حول میانگین خود متقارن است. برای یک توزیع حدیِ متقارن، احتمال اینکه یک متغیر تصادفی از میانگین خودش بیشتر شود به 21 میل میکند:
P(Y>n)=P(2nY−n>0)n→∞P(Z>0)=21,
که در آن Z∼N(0,1).
پس
P(T>σ)≈21.
گزینههای (۳) و (۴) را میتوان بیدرنگ کنار گذاشت: یک احتمال عددی محض در بازهٔ [0,1] است و نمیتواند به پارامتر مقیاسِ σ وابسته باشد.
نکتهٔ کنکوری: واژهٔ «تقریباً» در کنار یک میانگین نمونهای، نشانهٔ قضیهٔ حد مرکزی است. هر آمارهٔ به شکل n1∑g(Xi) بهطور مجانبی حول E[g(X)] نرمال است، پس احتمال اینکه از میانگین خودش پیشی بگیرد ≈21 است — بدون نیاز به محاسبهٔ هیچ انتگرال دنبالهای.