فرض کنید متغیر تصادفی X دارای توزیع یکنواخت پیوسته روی بازهٔ (۰,۱) باشد. تابع چگالی احتمال جذر یک منهای X۲، (Y=۱−X۲)، کدام است؟
پاسخ صحیح:گزینهٔ B — f(y)=۱−y۲y,۰<y<۱
پاسخ تشریحی
صورتبندی مسئله
X∼Uniform(0,1)، پس
fX(x)=1,0<x<1.
تابع g(x)=1−x2 و Y=g(X) را تعریف میکنیم. روی بازهٔ (0,1) نگاشت gاکیداً نزولی است (زیرا g′(x)=−x/1−x2<0) و بازهٔ (0,1) را پوشا بر (0,1) مینگارد. بنابراین تکیهگاه Y همان (0,1) است و g روی آن یک تناظر یکبهیک است — پس قضیهٔ تغییر متغیر (ژاکوبی) قابل استفاده است.
روش اول — روش تابع توزیع تجمعی (مطمئنترین راه)
برای 0<y<1 داریم
FY(y)=P(1−X2≤y)=P(1−X2≤y2)=P(X2≥1−y2).
چون X>0، رابطهٔ X2≥1−y2⟺X≥1−y2 برقرار است، و برای متغیر تصادفی Uniform(0,1) داریم P(X≥a)=1−a بهازای 0≤a≤1. بنابراین
FY(y)=1−1−y2,0<y<1.
با مشتقگیری،
fY(y)=dyd(1−1−y2)=−21−y2−2y=1−y2y,0<y<1.
روش دوم — فرمول ژاکوبی (تبدیل متغیر)
وارونگیری: y=1−x2⇒x=h(y)=1−y2 (وارون همان خودِ تابع است — نگاشت یک درگیرنده (involution) است). آنگاه
پس این گزینه واقعاً یک چگالی است. سه گزینهٔ دیگر همگی در این آزمون مردود میشوند: انتگرالهای ∫01y1−y2dy، ∫011−y2ydy و ∫01y1−y2dy هر سه واگرا هستند (بهصورت لگاریتمی؛ برای گزینههای ۱ و ۴ در y=0 و برای گزینهٔ ۳ در y=1). بنابراین اصولاً تنها گزینهٔ ۲ میتواند یک تابع چگالی احتمال باشد.
پاسخ: گزینهٔ ۲.
نکتهٔ کنکوری: وقتی هر چهار گزینه نامزدِ تابع چگالی هستند، انتگرالگیری از آنها روی تکیهگاه دادهشده معمولاً سریعتر از انجام تبدیل متغیر است — یک چگالی واقعی باید انتگرالش برابر 1 شود، و اینجا سه گزینه از چهار گزینه واگرا میشوند. حتی پس از استخراج پاسخ نیز از این ترفند بهعنوان وارسی استفاده کنید.
تلهٔ رایج: قدر مطلقِ ژاکوبی را فراموش نکنید. چون g نزولی است، h′(y)<0؛ حذف ∣⋅∣ یک «چگالی» منفی به دست میدهد. همچنین توجه کنید که Y=1−X2 تنها به این دلیل شکل توزیعیِ یکسان با 1−U2 دارد که g روی (0,1) یکبهیک است؛ روی (−1,1) این نگاشت دوبهیک میشود و چگالی دو برابر میگردد.