روش. برای یک متغیر تصادفی پیوسته، تابع چگالی باید انتگرالش برابر 1 شود (شرط بهنجارش)، و آنگاه
E[X]=∫−∞∞xf(x)dx.
پس این یک مسئلهٔ دومرحلهای است: نخست c را تعیین میکنیم، سپس از xf(x) انتگرال میگیریم.
گام ۱ — ثابت بهنجارش.
1=∫−∞∞f(x)dx=∫12cx2dx=c[3x3]12=c⋅38−1=37c,
بنابراین
c=73.
(توجه کنید که c>0 است، همانگونه که برای یک تابع چگالی لازم است.)
گام ۲ — امید ریاضی.
E[X]=∫12x⋅73x2dx=73∫12x3dx=73[4x4]12=73⋅416−1=73⋅415=2845.
وارسی منطقی پاسخ. 2845≈1.607 که در بازهٔ [1,2] قرار دارد و از نقطهٔ میانی 1.5 بزرگتر است، زیرا چگالی 73x2 روی [1,2] صعودی است — یعنی جرم احتمال بیشتری نزدیک x=2 متمرکز شده است. هر پاسخی بیرون از [1,2] ناممکن است و همین نکته گزینههای ۲، ۳ و ۴ را حذف میکند.
خاستگاه گزینههای انحرافی.
| گزینه | اشتباه انجامشده |
|---|
| 73 | خودِ c را به جای E[X] گزارش کرده است |
| 43 | بازهٔ [0,1] را به کار برده است (در آن حالت c=3 و E[X]=43) |
| 2815 | c=71 گرفته است (فراموش کردن ضریب 31 حاصل از ∫x2dx)، سپس 71⋅415=2815 |
نکتهٔ کنکوری: تکیهگاه [1,2] ایجاب میکند که 1≤E[X]≤2. کرانگذاری میانگین بر پایهٔ تکیهگاه، پیش از هر انتگرالگیری سه گزینه از چهار گزینه را حذف میکند — همیشه میانگین را نسبت به تکیهگاه بازهوارسی کنید.